Levensmiddelen, die giftig zijn voor huisdieren ; gebruik van SAM-e als leverontgiftingsmiddel
Levensmiddelen, die giftig zijn voor huisdieren
Onlangs kwam een hondeneigenaar persoonlijk langs om op last van de dierenarts SAM-e af te halen. Haar hond bleek ernstig ziek te zijn geworden na het eten van xylitol.
Vol ongeloof hoorde ik het aan: xylitol? Die zoetstof in kauwgom, die elke tandarts je aanbeveelt te gebruiken omdat het zo goed is voor je tanden?
Inderdaad kan xylitol je huisdier flink ziek maken omdat ze geen xylitol kunnen verteren, waarna het flinke leverschade kan veroorzaken.
Nadat de dierenarts haar hond had laten braken en aan het infuus had gelegd om genoeg vloeistof en elektrolyten binnen te krijgen, knapte het beestje aanzienlijk op en kon het naar huis om daar de behandeling voort te zetten met 1 tablet SAM-e per dag om zo de lever te helen.
Ik wed dat de meesten onder u ook niet wisten dat xylitol giftig kan zijn voor huisdieren. Waarop zich natuurlijk meteen de vraag voordoet: welke andere levensmiddelen zijn nog meer giftig voor honden en katten en zouden we hen nooit moeten geven?
U doet er goed aan om als uw huisdier een van de onderstaande levensmiddelen eet, meteen de dierenarts te bellen. Wacht niet tot ze ziek worden, omdat het dan wel eens te laat kan zijn. Bovendien wordt een behandeling dan ook meteen veel duurder. Laat dit soort voedsel nooit slingeren en berg het veilig op in een kast, waar uw hond of kat niet bij kan!
Hier is de lijst van de meest voorkomende giftige levensmiddelen, waar uw kat of hond aan kan overlijden.
Xylitol
Veel mensen kennen xylitol niet eens van naam, maar het is een suikervrije zoetstof die in een veelvoud aan levensmiddelen aanwezig is, dus niet alleen maar in suikervrije kauwgom waar de meesten het van zullen kennen.
Xylitol vind je ook in suikervrije levensmiddelen zoals gebak, ijs, yoghurt, snoepgoed (vooral in drop), kauwgom, chocolade, eiwitrepen, eiwitpoeders en uiteraard ook in kunstmatige zoetstoffen. Dat zijn heel veel levensmiddelen, die gevaarlijk kunnen zijn voor je geliefde huisdier.
Daarnaast zit xylitol ook vaak verwerkt in tandpasta en mondwater en kan het ook in medicijnen en supplementen zijn verwerkt. Het kan zelfs in kledingstof verwerkt zijn. In sommige gevallen staat het niet eens op de ingrediëntenlijst maar staat er eenvoudigweg "suikeralcohol", waarbij xylitol één van de mogelijke kandidaten is (naast bijv. maltitol).
Feitelijk moet je opletten bij elk product waar 'suikervrij', 'natuurlijke zoetstof' of 'zonder toegevoegde suikers' op staat, dat uw huisdier (per ongeluk) binnenkrijgt.
Xylitol veel schadelijker voor honden dan voor katten ofschoon het ook wel is voorgekomen dat katten er ziek van werden.
Xylitol veroorzaakt bij honden zo'n half tot anderhalf uur nadat ze het hebben gegeten een snelle daling van de bloedsuikerspiegel. Soms worden ze pas 18 uur nadien ziek omdat het afhangt van wat en hoeveel ze precies binnen hebben gekregen. Daarna worden ze er zo'n 24 uur lang heel erg ziek van. Xylitol kan de lever onherstelbaar beschadigen als ze niet in coma raken of overlijden aan een te lage bloedsuikerspiegel.
De opeenvolgende verschijnselen zijn spierzwakte, lusteloosheid, gebrekkige coördinatie, braken, snelle ademhaling, toevallen, ineenstorten, coma en uiteindelijk de dood.
Wanneer de lever pas later uitvalt kan je ook typische verschijnselen zien zoals geelzicht, braken, diarree en gebrekkige eetlust.
Hoeveel xylitol kan een hond ziek maken? Helaas niet veel. Xylitol is een van de giftigste levensmiddelen die er zijn. Voor een wat grotere hond zoals een golden retriever (gemiddeld 25kg) is 2-3 gram al genoeg om de bloedsuikerspiegel drastisch te laten dalen, terwijl 10-15 gram genoeg is om ernstige leverschade te veroorzaken.
Als je bedenkt dat (met name in de VS) nogal wat mensen zelf suikervrij gebak maken en daarvoor xylitolpoeder in huis halen.
In 1 tabletje kauwgom zit vaak al tot anderhalve gram xylitol verwerkt, genoeg om een middelgrote hond van 20kg te vergiftigen.
De kans dat uw hond per ongeluk vergiftigd wordt door xylitol is dus niet ondenkbeeldig. Mocht uw hond per ongeluk xylitol binnen hebben gekregen, aarzel dan niet en ga er meteen mee naar de dierenarts. Uitstel kan fataal aflopen.
Chocolade
Minder gevaarlijk dan xylitol, maar wel het meeste voorkomend is vergiftiging door chocolade. Voor ons mensen is chocolade al onweerstaanbaar, maar ook honden willen nogal eens op de geur ervan afgaan en kasten inklimmen om daar een hele reep chocolade met verpakking en al op te vreten! Wat daarna gebeurt hangt af van de omvang van uw huisdier en het soort chocolade.
Het is logisch dat een grote hond er beter tegen kan dan een kleine hond, maar het maakt ook een enorm verschil of het donkere chocolade is of niet.
Theobromine is de stof, die voor huisdieren giftig is. Hoe donkerder de chocolade, des te hoger het gehalte aan theobromine. In witte chocolade zit bijna geen theobromine.
In dure melkchocolade zit vaak meer dan in goedkope chocolade. Ook cacao en chocolade, die speciaal voor bakken wordt gebruikt bevat een hoge concentratie aan theobromine.
Een klein hondje van 5kg hoeft maar 15 gram pure chocolade binnen te krijgen om er ziek van te worden. Dat is echt maar heel weinig. Bij melkchocolade is dat 60 gram.
Voor een grotere hond zoals een labrador van 30kg beginnen de problemen pas na het eten van meer dan 90 gram pure chocolade. Van melkchocolade moet deze dan maar liefst 360 gram binnenkrijgen.
Na het eten van chocolade kan je verschijnselen zien zoals braken en/of diarree, maar ook een onregelmatige hartslag, opgeblazenheid, trillingen, toevallen tot aan plotseling overlijden toe.
Gelukkig weten de meeste hondenbaasjes wel dat chocolade gevaarlijk is en letten ze vaak goed op dat hun hond er niets van binnen krijgt. Het komt zelden voor dat een huisdier ernstig ziek raakt na het eten van chocolade en de eigenaar niet oplet en er meteen mee naar de dierenarts gaat, die het dier dan laat braken.
Er ontstaan pas problemen als er veel tijd overheen gaat of er echt heel veel chocolade is opgegeten. Dan moeten ze opgenomen worden voor een langduriger behandeling.
Katten kunnen ook heel ziek worden van chocolade, maar gelukkig houden katten zelden van zoetigheid en zullen daarom zelden chocolade gaan opeten.
Druiven en rozijnen
Wat het precieze ingrediënt is in druiven of rozijnen wat huisdieren zo ziek maakt, is niet helemaal bekend. Het gekke is ook dat niet alle dieren ziek worden. Sommige honden kunnen veel druiven eten en nergens lat van hebben en andere huisdieren kunnen er onherstelbare nierschade van krijgen, waar ze aan doodgaan. Er zijn gevallen bekend van honden die al vergiftigd raakten van een handjevol druiven.
De laagst bekende giftige dosering voor rozijnen is 2,8 gram/kg lichaamsgewicht. Voor druiven is dat 19,6 gram/kg lichaamsgewicht.
Dat houdt in dat een klein hondje van 4-5 kg al vergiftigd kan raken door 17 druiven of 11 rozijnen. Een grotere hond van 18 kg moet daarvoor 68 druiven of 44 rozijnen opeten.
Nog extremer is het geval waarbij een hond van 8kg al dood ging na het eten van maar 4-5 druiven. Eigenlijk weten we dus niet hoeveel druiven of rozijnen er nodig zijn om een hond te doden. Voor de ene hond zal dat weinig zijn om aan te overlijden en een andere hond kan probleemloos er veel meer van eten zonder er ziek van te worden.
Katten kunnen ook geen druiven of rozijnen verdragen, maar gelukkig zullen ze er net als chocolade zelden spontaan van gaan eten.
Dat we niet weten hoeveel druiven giftig zullen zijn voor een huisdieren levert een dilemma op. Wat doen we als u weet dat uw hond druiven of rozijnen heeft gegeten.
Sommigen wachten dan uit (misplaatste) zuinigheid liever af of hun hond ziekteverschijnselen krijgt zoals braken, diarree, pijn, zwakte, desoriëntatie of dat ze hun eten laten staan voor ze naar de dierenarts gaan. Het vervelende is echter dat de nieren dan al onherstelbaar beschadigd kunnen zijn en er geen levensreddende behandeling meeer mogelijk is.
Omdat de gevolgen zo ernstig kunnen zijn is het beter om meteen in actie te komen en uw dierenarts in te schakelen als u denkt dat uw huisdier meer dan de laagst bekende giftige dosis aan druiven heeft opgegeten. Of zelfs maar een paar druiven of rozijnen. Direct handelen ook al is uw dier nog niet ziek voorkomt dat er zwaarder geschut gebruikt moet worden als het dier echt ziek wordt.
Uien, knoflook, prei en bieslook
Niet veel mensen weten dat uien erg giftig zijn voor honden en katten. Ze hebben niet het enzym dat wij hebben om uien af te breken. Als gevolg hiervan kunnen zoveel rode bloedcellen beschadigd raken dat ze last van bloedarmoede krijgen en in het ergste geval kunnen overlijden.
Behalve uien is knoflook, bieslook en prei ook giftig voor uw huisdieren.
Gelukkig moeten ze er veel van eten om er klachten van te krijgen. Een middelgrote hond van 14 kg moet bijna een hele kilo ofwel zo'n 8 middelgrote uien eten om er ziek van te worden.
Katten hebben minder geluk, een gemiddelde poes van 4kg hoeft maar 15-20 gram ui te eten om flink ziek te worden.
Knoflook is 5x giftiger. Een klein stukje pizza of gehakt waar knoflookpoeder in is verwerkt zal gelukkig zelden problemen veroorzaken.
Je zou dan denken dat er dus weinig reden is tot zorg. Helaas is dat niet het geval. Er treedt stapeling op als uw huisdier regelmatig kleine hoeveelheden gevoerd wordt.
Mocht u een knofloookliefhebber zijn en er een gewoonte van maken om uw huisdieren etensrestjes te voeren, stop daar dan mee als daar knoflook of ui in is verwerkt.
Een ander potentieel gevaar is een 'natuurlijk' vlooienbestrijdingsmiddel waar soms knoflook in is verwerkt.
Niet alleen zijn ze vaak niet werkzaam, maar ze kunnen uw huisdier ook ziek maken, vooral als ze eraan gaan likken.
Sommige medicijnen voor huisdieren maken hen ook nog eens extra gevoelig voor vergiftiging door uien, knoflook of prei.
De verschijnselen van vergiftiging treden meestal pas na een paar dagen op en kunnen uiteenlopen van neerslachtigheid, bloed in de urine, bleek of geel tandvlees, snelle ademhaling, spierzwakte, lusteloosheid, buikpijn, braken en diarree.
Tegen de tijd dat u dat ziet zijn er al een flinke hoeveelheid rode bloedcellen naar de vaantjes en is een intensieve behandeling nodig. Wanneer dat niet gebeurt, is de kans vrij groot dat uw huisdier eraan overlijdt.
Macadamianoten
Macadamianoten zijn berucht, maar in werkelijkheid zijn ze niet eens zo giftig als de meeste andere hier vermelde levensmiddelen.
Net als bij druiven weet men niet goed waarom macadamias giftig zijn, maar als ze er genoeg van eten (plm 2,4g/kg lichaamsgewicht) krijgen ze last van allerlei vergifitgingsverschijnselen zoals braken, desoriëntatie, spierzwakte, koorts en depressiviteit, die zo'n 12 uur nadien optreden.
Honden die erg ziek worden moeten beslist naar de dierenarts, maar gelukkig herstellen ze vrijwel allemaal, zelfs als ze 8x de giftige dosering binnen hebben gekregen, zolang ze maar 2 dagen lang behandeld worden.
Avocado
Terwijl avocado's geliefd zijn bij mensen om hun vermeende voedingswaarde, zijn ze niet gezond voor met name katten. Er zit persine in, wat leidt tot braken en diarree.
Let dus goed op als u bijvoorbeeld voor een feestje een schaaltje guacamole op tafel heeft staan. Je wilt voorkomen dat je kat daarvan eet of zelfs maar van de vork waarmee het is klaargemaakt.
Brooddeeg
Let op wanneer je graag brood bakt of ander deeg gebruikt, wat moet rijzen. Het is heel verleidelijk voor uw hond of kat om op een onbewaakt ogenblijk te snoepen van rijzend deeg. Wanneer ze dat opeten kan de gist in de warme maag het deeg snel verder laten rijzen, waardoor het uitzet en de maagwand ook laat oprekken. In het ergste geval raakt de maag in de knoop en kan het dier er ademhalingsmoeilijkheden door krijgen. Er kan ook ethanol bij geproduceerd worden, waardoor er nog meer problemen ontstaan zoals lusteloosheid, zwakte, desoriëntatie, lage lichaamstemperatuur en in het ergste geval kan een dier overlijden. Vaak is het dan de alcohol wat het diertje de das omdoet. Gelukkig is behandeling goed mogelijk en herstelt het dier zich snel. Voorkomen is beter: laat uw huisdier nooit in de ruimte komen waar u het deeg laat rijzen.
Beschimmeld eten
Je zou denken dat huisdieren wel tegen een stootje kunnen en dingen kunnen eten, die niet helemaal goed meer zijn. Maar er zijn toch wel degelijk risico's aan verboden wanneer uw hond in de groenbak gaat graven en van rottend eten gaat eten.
Ze kunnen daar echt slecht tegen vanwege de schimmels. Schimmels produceren gifstoffen die al een paar uur na consumptie problemen zoals zenuwschade opleveren.
Veel voorkomende vergiftigingsverschijnselen zijn zwalkend en ongecoördineerd rondlopen, spiertrillingen, koorts, braken en overvloedige speekselvorming.
In ergere gevallen kunnen ze toevallen krijgen en overlijden.
Gelukkig worden de meeste honden (katten zijn vaak te kieskeurig om bedorven voedsel te eten) weer snel beter en herstellen ze binnen 24-48 uur al kan het soms langer duren voor ze weer helemaal beter zijn.
Maïskolven
Dit is nog zo'n voedingsmiddel dat u niet opzettelijk aan uw hond moet voeren. Ofschoon maïs zelf niet giftig is, kan een hond wel overlijden na het eten van een maïskolf.
Het gevaar zit 'm niet in de maïskorrels, maar in de kolf. Een grotere hond kan de kolf zo opschrokken, maar het zal in de maag niet of heel moeilijk verteren.
Daarna kan het praktisch onverteerd in de dunne darm vast komen zitten en daar een blokkade veroorzaken. Als dat gebeurt, moet uw hond onmiddellijk onder het mes en geopereerd worden.
Het lastige is dat wanneer uw hond stiekem een maiskolf op heeft gegeten, dat die in tegenstelling tot stenen of botten erg lastig te zien zijn op een röntgenfoto, waardoor veel tijd verloren kan gaan voor het object wat de darm blokkeert, gevonden wordt.
Botten
U zegt mogelijk "ik heb mijn hond altijd al botten gegeven om op te knagen en er is nooit wat gebeurd" of "dit is wat honden in het wild zouden eten als ze nog steeds rondzwierven zoals wolven dat doen, dus maak me niet wijs dat ze gevaarlijk zijn".
Het klopt dat veel honden nooit last krijgen van het knagen op botten. Of er hooguit voedselvergiftiging door oplopen. Weer andere honden bijten er een tand op stuk. Of het bot doorboort ineens hun verhemelte. Of.. ze krijgen last van ernstige opstopping omdat scherpe botrestjes achterblijven in de darmen, die dan alleen onder verdoving met een klisma verwijderd kunnen worden. Of...botresten doorboren na een blokkade de darmwand waarna uw geliefde huisdier overlijdt aan darmvliesontsteking.
Aan uw hond of kat gekookte botten voeren is nog erger dan rauwe botten, omdat deze brozer zijn en gemakkelijker versplinteren.
Mogelijk begint het nu in te dalen dat deze verschijnselen niet zo leuk zijn en dat huisdieren er daadwerkelijk aan overlijden.
Koffie en cafeïne
Koffie of meer specifiek cafeïne is gevaarlijk voor honden en katten. Cafeïne zit natuurlijk niet alleen in koffie, maar ook in thee, cola, energiedrankjes en cafeïnehoudende supplementen. Wij mensen kunnen matige hoeveelheden cafeïne goed verdragen, maar onze huisdieren kunnen er veel slechter tegen en worden er hyperactief en rusteloos van, gaan braken en hun hartslag gaat de hoogte in. Dit kan leiden tot een onregelmatig hartritme, hevig trillen, toevallen en in ernstige gevallen, de dood.
Hoeveel moeten ze ervan eten om ziek te worden? Zoals bij chocolade hangt het van hun gewicht af en van het soort koffie. Wanneer een huisdier gemalen koffie eet, dan is er maar 25 gram of 2 eetlepels sterke koffie nodig om een kat of kleine hond van 5kg te vergiftigen. Van een milde maling is meer nodig, zo ongeveer 5 eetlepels.
Vijf eetlepels is anders niet eorm veel voor een schrokkerige hond. Uit koffieprut is gelukkig al veel van de cafeïne verdwenen en daar is dus meer van nodig: een huisdier van 5kg wordt ziek na het eten van tussen 7,5 tot 18 eetlepels koffiemaling, waar al koffie mee is gezet.
Geheel anders ligt het bij cafeïnetabletten waar meestal zo'n 200 mg cafeïne per tablet in zit. Daar is maar 3,5 tablet van nodig om een huisdier van 5kg te vergiftigen.
Braakopwekkende middelen
Als toegift nog een ander 'levensmiddel' dat giftig is voor huisdieren: braakopwekkende middelen.
Dat is een lijst aan middelen, waaronder zout, kristalsoda, waterstofperoxide en zo'n beetje alles wat je op het internet kan vinden waarvan wordt gezegd dat je het aan je hond kan geven om het te laten braken.
Waarom is het belangrijk om deze toe te voegen aan de lijst van gevaarlijke levensmiddelen? Dit zijn zo'n beetje de huismiddeltjes die worden aangeraden om onze huisdieren te laten braken.
Dit kan heel gevaarlijk zijn.
Zout op zichzelf is al giftig voor huisdieren en wekt lang niet altijd braken op. Kristalsoda (natriumbicarbonaat_ wordt nogal eens verward met het veel bijtender natronloog (gootsteenontstopper) wat dodelijk giftig is. Een te hoge concentratie aan waterstofperoxide verbrandt de mond en ingewanden van uw huisdier.
Er zijn ook nogal wat giftige stoffen die juist niet opgebraakt mogen worden. Dat gaat op voor de meeste chemische middelen zoals loog, petrochemische middelen, koolwaterstofverbindingen, maar ook voor botresten.
Een hond of kat kan ook onderliggende medische aandoeningen hebben, waarbij braken gevaarlijk is. Braaksel kan ook in de longen terecht komen, wat ook dodelijk kan aflopen.
Het is ook zinloos om een dier te laten braken wanneer ze al langer dan 2 tot 4 uur geleden vergiftigd zijn of als ze al spontaan hebben overgegeven.
Wat kan je het beste doen?
Het beste is onmiddellijk met uw huisdier naar de dierenarts te gaan en niet zelf te gaan klooien met doe-het-zelf middeltjes die vaak niet eens werken.
Als die middelen niet werken heb je minimaal een half uur kostbare tijd verspild, wat het verschil tussen leven en dood kan zijn.
Bedenk ook dat het er soms op kan lijken dat uw huisdier alles heeft uitgebraakt, maar dat toch de helft nog in de maag is blijven zitten en er toch aanvullende behandeling nodig is.
SAM-e voor honden (en katten)
Net zoals bij mensen is een gezonde lever voor uw huisdieren ook van essentieel belang om gezond te blijven.
Als uw huisdier is blootgesteld aan een stof die de lever vergiftigt, zal de dierenarts vaak een leverbeschermend middel voorschrijven waarin SAM-e (S-adenosylmethionine) is verwerkt om de lever te ontgiften.
Aan honden met een gebrekkige leverfunctie of andere chronische ontsteking wordt vaak ook langdurig SAM-e voorgeschreven.
SAM-e wordt in het lichaam omgezet naar glutathion, wat een zeer belangrijke antioxidant in de lever is, die daar voor ontgifting verantwoordelijk is.
Bij honden is de lever het enige orgaan wat kan ontgiften, waardoor giftige stoffen zich daar op kunnen hopen. Glutathion beschermt de lever dus tegen alle giftige stoffen die daar op dagelijkse basis binnenkomen.
Normaal gesproken kan een lever zelf genoeg SAM-e aanmaken. Maar als sprake is van leverschade of als uw huisdier stokoud of ziek is, raakt de voorraad aan SAM-e uitgeput.
Wanneer dat gebeurt kan het zinvol zijn SAM-e te supplementeren, om te assisteren bij de reparatie en de algehele gezondheid van levercellen.
SAM-e kan ook helpen bij een gezonde aan- en afvoer van gal en de productie van fosfolipiden, die nodig zijn voor gezonde celmembranen.
Honden met dementie en gewrichtsklachten kunnen baat hebben bij SAM-e
Bij mensen wordt SAM-e voorgeschreven bij een veelvoud van aandoeningen. We weten nu dat SAM-e ook aan honden kan worden gegeven bij veel gelijksoortige aandoeningen.
Bij mensen wordt SAM-e bijvoorbeeld gebruikt om de werking van antidepressiva te verbeteren.
Men denkt dat SAM-e als antidepressivum kan wereken omdat er dan meer serotonine en dopamine wordt aangemaakt. SAM-e wordt nu ook bij honden toegepast, die lijden aan wat in de wandeling honden-Alzheimer wordt genoemd. Het wordt ook bij gewrichtsklachten en osteoarthritis toegepast.
Uit een onderzoek dat in 2004 werd gepubliceerd bleek dat SAM-e pijnverlichtend werkte en de patiënten gemakkelijker liet bewegen. Het resultaat was vergelijkbaar met NSAID-middelen maar had minder negatieve bijwerkingen, zij het dat het wel langer duurde voor men er baat bij had.
Men weet niet precies hoe SAM-e in staat is om pijn te verlichten, maar uit laboratoriumonderzoek met menselijk kraakbeen bleek dat SAM-e de productie laat toenemen van zogenaamde proteoglycanen, die een belangrijk onderdeel vormen van gewrichtssmerende vloeistoffen. SAM-e werkt vermoedelijk ook ontstekingsremmend.
Mensen met een zenuwaandoening zoals fibromyalgie blijken ook baat te hebben bij SAM-e. Datzelfde gaat waarschijnlijk ook op voor huisdiere met soortgelijke aandoeningen, zoals degeneratieve myelopathie.
Hoe veilig is SAM-e?
SAM-e is heel erg veilig. Bijwerkingen zoals een maag die van streek raakt, komen zelden voor. Let wel op waneer uw hond al andere medicijnen slikt. Raadpeleeg dan eerst uw huisarts of er ook wisselwerking optreedt met deze geneesmiddelen voor u SAM-e aan uw huisdier geeft.
SAM-e wordt het beste opgenomen als het op de nuchtere maag wordt gegeven. Wanneer uw hond het niet spontaan wil innemen, kan je het ook gerust verstoppen in een snack.
Zorg ervoor dat uw hond nadien nog wat water drinkt zodat u er zeker van bent dat deze alles heeft ingeslikt.
Mocht u geïnteresseerd zijn in het gebruik van SAM-e voor een gezondere lever, gewrichten of hersenen, vraag dan eerst advies aan de dierenarts.
De meest gebruikte dosering van SAM-e is 20 mg/kg lichaamsgewicht. Omdat tabletten SAM-e niet mogen worden gespleten, dient de dosering te worden gebruikt, die het dichtste bij komt.
Voor een acute behandeling bij vergiftiging is een te grote dosering, vanwege het gebrek aan nadelige bijwerkingen gelukkig probleem.
SAM-e tabletten zijn ook gevoelig voor hoge luchtvochtigheid en warmte. Daarom mogen ze niet lang voor gebruik al uit de blisterverpakking worden gehaald.
De tabletten mogen niet gespleten worden omdat er een enterische coating omheen zit, die ervoor zorgt dat SAM-e niet door maagzuur wordt afgebroken.
Zorg ervoor dat wanneer SAM-e bij vergiftiging wordt ingezet de behandeling wordt afgemaakt, tenzij de dierenarts daar toestemming voor geeft. Stop niet zomaar wanneer u ziet dat uw huisdier aan de beterende hand is, omdat terugval plaats kan vinden.
Naar de hoofdpaginaVolgende blogartikel
