Het echte gevaar van COVID-19 vaccins: waarom we lekkende vaccins moeten vermijden

Twee weken geleden schreef ik in mijn blog hoe ik uit woede over het verbieden van twee volstrekt veilige maar spotgoedkope middelen, te weten HCQ en ivermectine, zou gaan weigeren om me te laten vaccineren, ook al omdat ik me al voldoende beschermd waan met een betekenisvolle dosering vitamine D3 en zink.

Ik zag er echter geen kwaad in het vaccin zelf. Daarover ben ik in de tussenliggende tijd van mening veranderd. Nee, het is niet omdat ik bang ben voor trombose of dat ik de gebruikte mRNA gentechniek voor een aantal vaccins eng vind.

Wat me echt de stuipen op het lijf jaagde is dat ik kennis maakte met het fenomeen 'leaky vaccin' ofwel een 'lekkend' vaccin, waardoor virussen toch nog steeds mensen die al zijn gevaccineerd kunnen infecteren. De meeste mensen worden dan niet meer erg ziek, maar kunnen nog wel anderen besmetten.
Mensen die er bewust voor kozen zich niet te vaccineren rest uiteindelijk geen andere keus meer dan zich noodgedwongen toch te laten vaccineren omdat het virus door is gemuteerd naar een veel gevaarlijker variant.
Althans dit is de theorie van dr. Geert Vanden Bossche, een vooraanstaand viroloog die eind vorig jaar bekend blijkt te zijn geworden dankzij zijn kruistocht tegen massale vaccinatie.

Waarom is het feit dat we te maken hebben met een lekkend vaccin zo eng? Laat me dat uitleggen aan de hand van een artikel over de ziekte van Marek bij kippen.

‘Lekkende’ vaccins zorgen ervoor dat sterkere virusmutanten kunnen ontstaan

Door kippen te bestuderen hebben wetenschappers kunnen bewijzen dat besmettelijker (virulentere) virussen zich ontwikkelen dankzij zogenaamde 'lekkende' vaccins.
Terwijl mensen zich vooral druk maken om toevoegingen aan vaccins of nieuwe gentechnieken, zouden ze er goed aan doen zich drukker te maken over mogelijke gevaren van 'lekkende' vaccins om gevaarlijke ziekten tegen te houden.
Volgens een onderzoek dat in 2015 in het tijdschrift PLOS Biology werd gepubliceerd zorgen sommige soorten vaccins er voor dat besmettelijker varianten van een virus overleven, waardoor ze nog gevaarlijker worden voor ongevaccineerden.

Om dit te kunnen begrijpen is het belangrijk om te weten wat het verschil is tussen een 'perfect' vaccin en een 'lekkend' vaccin.
Perfecte vaccins zijn perfect omdat ze de perfecte immuniteit benaderen van iemand die een kinderziekte ook echt heeft doorstaan en daarna het hele leven lang immuun blijft tegen deze ziekte.

Wanneer een vaccin perfect is, zoals het geval is voor de kinderziekten zoals pokken, polio, bof, rode hond en mazelen, dan voorkomt het dat gevaccineerde kinderen ziek worden en eveneens dat ze het virus over kunnen dragen naar anderen.
In de afgelopen 50 jaar ontwikkelde de ziekte van Marek zich van een vervelende herpesachtige virusziekte tot een zeer schadelijke ziekte die verlamming en kanker veroorzaakte bij niet ingeënte kippen. In de jaren 70 werd de ziekte dankzij vaccinaties eindelijk de kop ingedrukt.
Het virus bleek echter niet volledig uitgeroeid te kunnen worden en ontwikkelde zich door naar steeds besmettelijker stammen, die nu ernstiger tumoren veroorzaken en kippen op steeds jongere leeftijd treffen.

Men denkt dit veroorzaakt wordt door het vaccin. Het Marek-vaccin namelijk een "lekkend vaccin". Het vaccin beschermt kippen tegen de ziekte, maar niet tegen een infectie en het virus kan ook worden overgedragen aan andere kippen. Onbedoeld blijken de meest besmettelijke stammen daardoor het beste te overleven. Normaal gesproken zouden deze besmettelijke varianten de kippen zo snel doden dat deze varianten zouden uitsterven.
Maar in gevaccineerde kippen blijven deze varianten in leven omdat de kip dankzij het vaccin niet dood gaat.
Voor gevaccineerde kippen is zo'n gemuteerd virus niet gevaarlijk, maar ongevaccineerde kippen lopen nu een steeds groter risico.

Op dit moment speelt dat probleem nog niet bij de gebruikelijke vaccins. De vaccins tegen de bof, mazelen, rode hond en pokken zijn allemaal 'perfect'. Het vaccin beschermt tegen de ziekte en de virussen kunnen zich ook niet vermenigvuldigen als iemand toch besmet wordt.
Dit zijn zeer werkzame en heel veilige vaccins, die men met een gerust hart aan kinderen kan toedienen.

Dat verhaal gaat dus niet op voor vaccins die in ontwikkeling zijn tegen ziektes zoals HIV en malaria. Mensen ontwikkelen geen levenslange immuniteit tegen deze ziekten wanneer ze besmet raken zoals dat wel het geval zou zijn bij een kinderziekte als mazelen. Daardoor is het ontwikkelen van een vaccin veel moeilijker gebleken omdat deze in meerdere of mindere mate zullen gaan lekken.
Het betekent niet dat je dan helemaal geen vaccin meer zou mogen ontwikkelen, maar wel dat je daar uiterst voorzichtig en zorgvuldig mee om dient te gaan en overdracht van virussen bij reeds gevaccineerde mensen nauwkeurig moet volgen.

Destijds in 2015 was het ebolavaccin de eerste kandidaat om ontwikkeld te worden. Daar waren ook al ernstige zorgen over wat er zou gebeuren wanneer zo'n vaccin zou gaan lekken en er een hele reeks aan gevaarlijke mutanten zou kunnen ontstaan.
Bij dierlijke vaccins is daar immers al sprake van. Voor vogelvaccins is dit behalve bij de ziekte van Marek ook zo voor voor de ziekte van Newcastle en vogelgriep. Bij runderen geldt dat voor brucellavaccins.
Zodoende gaat men in de VS en Europa over tot het ruimen van de volledige kippenpopulatie in de wijde omgeving als de vogelgriep uitbreekt terwijl men in Azië gewoon doorgaat met het gebruiken van een lekkend vaccin, waardoor een steeds dodelijker vorm van vogelgriep kan ontwikkelen net zoals dat bij de ziekte van Marek is gebeurd.

Het was de wetenschapper Read, die in 2001 een theorie voorstelde over het 'imperfecte vaccin', maar het duurde tot 2015 toen het hem eindelijk lukte zijn theorie ook te bewijzen na experimenten met kippen.
Zowel gevaccineerde als ongevaccineerde kippen werden besmet met 5 verschillende varianten van het virus dat de ziekte van Marek overdraagt. Wanneer ongevaccineerde kippen met niet heel schadelijke virusstammen werden besmet, maakten ze heel veel virusdeeltjes aan die zich goed konden verspreiden en andere kippen besmetten.
Echter, wanneer deze ongevaccineerde kippen besmet werden met de schadelijkste virusstammen, dan gingen ze dood voor de het virus konden overdragen.
Bij gevaccineerde kippen gebeurde echter het omgekeerde. De minder schadelijke virusstammen werden dankzij het vaccin vrijwel volledig onderdrukt, maar de schadelijker virussen konden zich ongehinderd vermenigvuldigen en in de omgeving verspreiden zonder dat de kippen ziek werden.

De dodelijker stammen kunnen zo in een kippenpopulatie rondwaren. Zolang alle kippen gevaccineerd zijn is er niets aan de hand. De niet gevaccineerde kippen lopen nu een veel groter risico dan voorheen zodra ze gehuisvest worden bij gevaccineerde kippen.

Dit komt precies overeen met hetgeen wat de theorie over het 'imperfecte vaccin' voorspelde. Er is echter geen keihard bewijs dat de imperfecte vaccins de oorzaak waren van de ontwikkeling van extreem besmettelijke stammen.
Andere factoren kunnen ook een rol spelen, zoals dat kippen genetisch bezien heel sterk op elkaar lijken en dat ze in het algemeen heel erg krap gehuisvest worden. Eén ding staat wel vast, namelijk dat een lekkend vaccin niet kan voorkomen dat besmettelijke virussen blijven rondwaren.
Voor de meeste kippenboeren betekent dit dat echt alle kippen gevaccineerd moeten worden tegen de ziekte van Marek. Waar in 1950 een kip nog gewoon ziek zou worden, legt die nu echt het loodje.
Je zou kunnen zeggen dat deze wetenschap onderzoekers voorzichtiger moest maken in de wijze waarop ze vaccins ontwikkelen en testen. Namelijk dat ze er zich rekenschap van geven dat een lekkend vaccin virussen nog steeds kan overdragen en mogelijk de wijze waarop ze muteren, kan beïnvloeden.

De grote vraag is nu: klopt dat? Kan een lekkend vaccin de drijvende kracht zijn achter gevaarlijker mutanten?
Sommige onderzoekers zoals de hierboven genoemde dr. Geert Vanden Bossche zijn daar heilig van overtuigd. Anderen wuiven dat gevaar lacherig weg.

Hoe zou zo'n mutatie eruit kunnen zien?

Wanneer SARS-CoV-2 blijft muteren na de introductie van COVID-vaccins kan het een aantal kanten opgaan.
De meest voor de hand liggende is datgene wat al gebeurt bij influenzavirussen. Van immuniteit tegen een influenzavirus is sprake wanneer antistoffen zich binden aan moleculen op het oppervlak van zo'n virus. Wanneer deze van samenstelling veranderen, kunnen deze specifieke antistoffen zich niet langer goed binden aan het molecuul en kan het virus ontsnappen en zich vermenigvuldigen.
Dit verklaart waarom er elk jaar weer een nieuw vaccin nodig is tegen het influenzavirus. Wanneer bij het SARS-CoV2 hetzelfde gebeurt, zal ook het COVID-vaccin elk jaar opnieuw weer aangepast moeten worden. Dit is ook waar de EC al op vooruitloopt en waarom ze voor de komende jaren al bijna 2 miljard vaccins voor een krankzinnig bedrag heeft besteld bij vaccinfabrikanten.

De mutatie van het SARS-virus kan ook de andere kant op gaan. Het zou kunnen 'onderduiken' door zich heel langzaam te gaan vermenigvuldigen en te verschuilen in organen waar ze minder snel ontdekt worden door het menselijk immuunsysteem.
Ziekteverwekkers zoals bijvoorbeeld de ziekte van Lyme worden pas jaren na de eerste besmetting ontdekt omdat ze zich al die jaren schuilhouden en geen acute infectie veroorzaken.
Gevaarlijker wordt het pas als het virus zich sneller gaat vermenigvuldigen dan het vaccin in staat is om weerstand op te wekken bij de gevaccineerde.
Een andere strategie van een virus kan zijn om juist het immuunsysteem aan te vallen en dat te verzwakken.

Veel micro-organismen slagen er in om binnen het menselijk lichaam in leven te blijven omdat ze het immuunsysteem weten te verslaan. Wanneer het SARS-CoV-2 virus daartoe in staat zou zijn, dan laat een lekkend COVID-vaccin toe dat juist mutanten die dat nog beter kunnen, overleven en muteren.

Mutatie-ongevoelige vaccins

Daarom is het noodzakelijk dat er een COVID-vaccin komt dat aan drie eigenschappen voldoet

Ten eerste moeten ze de vermenigvuldiging van virusdeeltjes onderdrukken waardoor die zich niet verder verspreiden. Geen vermenigvuldiging, geen verspreiding en dus ook geen mutatie.

Ten weede moeten mutatie-ongevoelige vaccins een dusdanige immuunreactie opwekken dat een micro-organisme op meerdere plaatsen tegelijk wordt aangevallen.
Het is vrij eenvoudig voor een virus om op 1 plek te muteren en zo aan antistoffen te ontsnappen.
Maar als meerdere plekken tegelijk door antistoffen worden aangevallen, moet het virus op meerdere plekken muteren en dat is vrijwel onmogelijk.
Dat is al bewezen bij een aantal vaccins tegen SARS-CoV2. Het virus bleek zich snel aan te kunnen passen voor slechts 1 soort antistof, maar had geen verweer tegen een cocktail van antistoffen. Dat verklaart ook waarom vaccineren met twee verschillende vaccins effectiever kan zijn dan met slechts 1 vaccin, al geeft het wel meer bijwerkingen.

Ten derde moet een mutatie-ongevoelig vaccin beschermen tegen alle huidig bekende varianten, zodat er niet een onbekende variant het gat kan vullen terwijl de andere varianten worden uitgeschakeld.

Is het COVID-vaccin mutatie-ongevoelig?

Het is van groot belang om te komen tot een vaccin dat blijvend werkt. Vaccins die alleen tijdelijk bescherming bieden, zorgen ervoor dat mensen kwetsbaar blijven en het kost daardoor steeds meer geld om de gehele populatie te beschermen.
In het ergste geval kan er zelfs een mutant ontstaan waar zelfs de combinatie van drie verschillende vaccins niet voor zal werken.

In een tijd waarin zich muggen hebben ontwikkeld die resistent zijn geworden tegen insecticiden, onkruid dat niet meer gedood kan worden met herbiciden en er ook antibiotica-resistentie wijdverspreid is (MRSA-bacterie!) kunnen we het ons niet veroorloven dat we risico's nemen met lekkende vaccins, die mutanten van SARS-CoV2 ongehinderd doorlaten.

 Update over de huidige situatie : Het eindspel van de pandemie