AOR Zymes 100 capsules - lipase, protease , amylase en alfa-galactosidase | AOR

AOR Zymes bevat enzymen uit de alvleesklier van een varken.
Enzymen die uit het varken zijn geëxtraheerd zijn veel effectiever in de voedselvertering dan plantaardige enzymen omdat varkensenzymen bijna precies hetzelfde zijn als menselijke enzymen
AOR Zymes gaat gasvorming en flatulentie tegen bij de vertering van een maaltijd die rijk is aan fermenteerbare koolhydraten, zoals groenten, peulvruchten en volkoren granen. 

De alvleesklier van een varken bevat een heel complex aan natuurlijke enzymen zoals proteses, amylase, lipase, trypsine, chymotrypsine, esterase, peptidase, nuclease, elastase, collagenase.

Waarom enzymen?
De belangrijkste toepassing voor spijsverteringsenzymen is om de spijsvertering te verbeteren. Enzymen verhogen de absorptie en helpen bij de afbraak van voedsel in voedingsstoffen. Als u meer uit uw voedsel wilt halen en uw spijsvertering wilt verbeteren, zijn spijsverteringsenzymen een goed idee.
Ze bevorderen de gezondheid in het algemeen door het gebruik van voedingsstoffen te verbeteren; ze sparen spijsverteringsorganen, kunnen een rol spelen bij ontstekingen en kunnen de hersteltijd versnellen. Het vermogen van spijsverteringsenzymen om de verteerbaarheid te verbeteren en de opname van voedingsstoffen te verbeteren, is duidelijk aangetoond. Ze lijken ook ontstekingsremmende effecten te hebben en kunnen weefselherstel en -herstel versnellen.

Enzymen en spijsvertering
De belangrijkste metabolieten in het voedsel dat we eten, zijn eiwitten, lipiden en koolhydraten. Ze zijn essentieel voor het leven en ze zijn de enige energiebron voor ons lichaam. Zoals alle voedingsstoffen moeten we ze uit ons voedsel halen. De enzymen die we tijdens de spijsvertering produceren, zorgen ervoor dat dit proces kan plaatsvinden. Protease, lipase en amylase zijn de enzymen die nodig zijn om respectievelijk eiwitten, lipiden en koolhydraten af ​​te breken. Het zijn katabole enzymen omdat ze grotere moleculen afbreken en splitsen in deeltjes die door ons lichaam kunnen worden opgenomen en gebruikt. Om gebruik te kunnen maken van de voedingsstoffen in het voedsel dat we eten, moeten we ze verteren. Vertering is een metabolisch proces dat aanzienlijke hulpbronnen vereist. Grote delen van de eiwitten die we opnemen, worden gebruikt om de spijsvertering te ondersteunen en de cellen van het maag-darmkanaal te repareren en aan te vullen. De meeste cellen in de organen van het maag-darmkanaal hebben een zeer snelle omzettingstijd. Evenzo is er veel energie nodig voor de spijsvertering. Enzymatische suppletie is vooral nuttig om de efficiëntie van het spijsverteringsproces te verhogen, de absorptie te verbeteren en de spijsverteringsorganen te sparen.

Spijsvertering en veroudering
Naarmate we ouder worden, worden we minder efficiënt in het verteren van ons voedsel. Geleidelijk verlies van functie van het secretoire slijmvlies van de maag treft 25% van de volwassenen in de 60 en 40% van degenen boven de 80. De leverfunctie neemt ook af met de leeftijd. Ons vermogen om spijsverteringsenzymen te produceren wordt verminderd en ons vermogen om voedingsstoffen uit het voedsel dat we eten te halen lijdt eronder. Spijsverteringsenzymen helpen deze schadelijke verandering te compenseren. Het toevoegen van enzymen aan uw dieet zorgt voor een completere spijsvertering en verbetert de opname van voedingsstoffen. Dierproeven bevestigen een beter gebruik van voedingsstoffen met enzymsuppletie.

Proteasen
Protease-enzymen splitsen eiwitten in voedsel in afzonderlijke aminozuren. Enzymen die verantwoordelijk zijn voor de afbraak van eiwitten, zoals protease, worden in alle cellen en weefsels aangetroffen omdat ze ongewenste eiwitten afbreken en verwijderen. Men denkt dat ze ontstekingen verminderen vanwege hun rol bij de afbraak van nutteloze eiwitten.

Lipase
Lipase breekt vetten af ​​tot glycerol en vetzuren. De eerste stap in het vetgebruik is de hydrolyse van triacylglycerol (opgeslagen vet) door lipases. Patiënten die lipiden niet kunnen verteren vanwege pancreasinsufficiëntie krijgen meestal aanvullende porcine lipase.

Alfa-amylase
Alfa-amylase is het dierlijke enzym dat verantwoordelijk is voor de afbraak van zetmeel tot eenvoudige suikers. Zetmeel is het voedingsreservoir voor planten en is aanwezig in twee vormen: amylose en amylopectine. Meer dan de helft van de koolhydraten die door mensen worden ingenomen, zijn zetmeel. Amylase wordt vrijgegeven door de speekselklieren en door de pancreas. Amylase splitst zetmeel in maltose, maltotriose en alfa-dextrine.

Alfa-galactosidase
Alfa-galactosidase, te vinden in AOR-Zymes, is het enzym dat verantwoordelijk is voor de afbraak van niet-verteerbare oligosachariden die normaal gesproken in peulvruchten voorkomen, maar die niet in de dunne darm kunnen worden afgebroken. Zonder de aanwezigheid van het enzym komen deze polysachariden in de dikke darm terecht en worden ze door bacteriën afgebroken. Dit resulteert in de productie van gas, een opgeblazen gevoel en algemeen ongemak. De toevoeging van alfa-galactosidase zorgt voor de vertering van de schuldige polysachariden. Dit is vooral interessant voor iedereen die sojaproducten consumeert, omdat galacto-oligosachariden, raffinose en stachyose, die allemaal in soja voorkomen, niet kunnen worden verteerd zonder alfa-galactosidase.