Verslaving aan pijnstillers, een wereldwijd probleem: wat zijn veiligere natuurlijke alternatieven voor opiaten?

Een van de trieste gevolgen van de COVID-pandemie waardoor ziekenhuizen zich vooral met COVID-patiënten bezig moesten houden, was dat anderen veel langer moesten wachten op hoognodige operaties. Een niet zo voor de hand liggende bijwerking was dat mensen die pijn hadden door de veel langere wachttijden, sterke pijnstillers kregen voorgeschreven.
Op dit moment wordt aan maar liefst een half miljoen Nederlanders oxycodon voorgeschreven, wat een van de opiaten is, die ervoor heeft gezorgd dat een enorme hoeveelheid mensen over de hele wereld en meer specifiek in de VS verslaafd raakten.

Kruiden en andere natuurlijke oplossingen voor de opioïde crisis

De verslaving aan opiaten loopt met name in de VS volledig uit de hand. Ondertussen wordt er amper tot geen aandacht besteed aan natuurlijke alternatieven. Net alsof Moeder Natuur geen pijnstillend werkende middelen zou hebben.

De waarheid is dat veel farmaceutische pijnstillers zijn ontwikkeld als synthetische analogen van natuurlijke pijnstillende kruiden. Aspirine werd gesynthetiseerd als een analoog van een werkzame stof in wilgenbast en moerasspireakruid.
Sindsdien hebben farmaceutische onderzoekers analogen gesynthetiseerd voor een grotere hoeveelheid natuurlijke stoffen om octrooieerbare pijnverlichting te bieden. Een van de bekendste hiervan is oxycodon, maar andere bekende opioïde pijnstillers zijn hydrocodon, tramadol, morfine, codeïne, heroïne en fentanyl..

De duistere geschiedenis van oxycodon

Oxycodon is een opiaat dat wordt gesynthetiseerd uit het opioïde paramorfine. Oxycontin is een vorm van oxycodon, oxycodonhydrochloride.

Oxycodon werd in 1916 in Duitsland gesynthetiseerd in een poging om geëxtraheerde opioïden zoals morfine en heroïne te verbeteren.
Zowel morfine als heroïne worden gewonnen uit de papaverplant.
Morfine werd in 1805 door een Duitse apotheker uit opium geïsoleerd. In 1898 introduceerde Bayer een nieuw geneesmiddel onder de handelsmerknaam heroïne. Heroïne is tot 3 keer krachtiger dan morfine.

Oxycodon werd voor het eerst verkocht in 1939 door Merck, waarna Hitler een van de beruchtste gebruikers van oxycodon werd, die regelmatig injecties kreeg.
In 1995 ontving Purdue Pharma officiële goedkeuring voor OxyContin. OxyContin werd al snel een extreem populair medicijn om patiënten met ernstige pijn te helpen.
Oxycontin werd ook snel een recreatieve drug, omdat de gebruiker er ook high van kon worden.
Volgens de CDC waren oxycontin en andere synthetische opioïden zoals fentanyl in 2016 verantwoordelijk voor meer dan 20.000 sterfgevallen in de VS.

De duistere geschiedenis van fentanyl

Fentanyl is zowel ongelooflijk krachtig als verslavend. Het is ook dodelijk gevaarlijk. Schattingen zijn dat fentanyl meer dan duizend keer sterker kan zijn dan morfine en heroïne.

Fentanyl wordt beschouwd als een essentiële pijnstiller. Het gaat echter gepaard met ernstige bijwerkingen zoals ademhalingsproblemen, lage bloeddruk en vooral verslaving.
De verslavende werking van fentanyl is het grootste probleem geworden. Het is zo verslavend dat tienduizenden mensen in de hele VS sterven aan een verslaving aan fentanyl of heroïne die is doorspekt met fentanyl.
Omdat fentanyl zo sterk is, combineren heroïneleveranciers heroïne nu met fentanyl, wat een wildvuureffect veroorzaakt in het hele land, aangezien heroïneverslaafden steeds vaker sterven aan heroïne die is vermengd met fentanyl die op straat wordt gekocht.

Tekenen van een overdosis opioïden

Het is belangrijk om de tekenen van een overdosis te herkennen en te weten wanneer het tijd is om hulp in te roepen.
Veelvoorkomende tekenen dat een persoon lijdt aan een overdosis drugs of opioïden:

• bleek gezicht
• koude of klamme huid
• slap lichaam
• blauwe of paarse vingernagels of lippen
• braken of gorgelende geluiden maken
• niet in staat zijn om te spreken
• oppervlakkige ademhaling of hartslag die vertraagt of stopt

Als je geïnteresseerd bent, wil je misschien een van de vele documentaires over fentalylmisbruik bekijken. Of lees een boek. Een die de Nederlandse hoogleraar klinische farmacologie aanbeveelt, heet 'The Empire of Pain', dat de afschuwelijke geschiedenis documenteert van hoe Purdue Pharma mensen verslaafd maakte aan Oxycontin. Het is ook als luisterboek beschikbaar. De eerste aflevering is gratis te beluisteren op YouTube

Is opium een natuurlijke stof?

Opium is inderdaad een natuurlijke stof zolang het wordt geproduceerd uit klaprozen, meer bepaald Papaver somniferum. Zelfs maanzaad, dat vaak in brood en gebak wordt gegeten, bevat ook sporen van opiaten. Maar van maanzaad word je niet high of verslaafd.
Pas wanneer het sap uit de zaaddozen wordt geconcentreerd en de opiaten zoals morfine worden geëxtraheerd, kunnen mensen die het gebruiken verslaafd raken.

Lang voordat heroïne en morfine door farmaceutische bedrijven werden gedistribueerd, werd natuurlijke opium door kruidkundigen gebruikt als een therapeutisch medicijn. Dit kwam in de vorm van een tinctuur genaamd laudanum, gebruikt als pijnstiller maar ook als een behandeling voor koliek, longinfecties, angst en slapeloosheid. Laudanumtinctuur bevatte slechts 1% morfine.

Naarmate de tijd verstreek, werd de distributie van opiumextracten van farmaceutische kwaliteit wijdverbreid en werd de wereld overspoeld met deze verslavende opiumextracten. En toen werden nog verslavender, sterker geconcentreerde synthetische versies geïntroduceerd.
Deze vroege natuurlijke vormen worden nu overschaduwd door hedendaagse synthetische opiaten zoals oxycodon en fentanyl, die ongeveer honderdduizend keer verslavender zijn dan laudanum.

Wat zijn natuurlijke alternatieven voor opiaten?

Veel verslavingen aan opiaten ontstaan als gevolg van een eerste voorschrift van oxycontin of fentanyl. Vaak voor pijn die van voorbijgaande aard is. Dit betekent dat veel verslavingen kunnen worden omzeild als in eerste instantie natuurlijke alternatieven worden gebruikt om pijn te verminderen. Of er werden in ieder geval natuurlijke alternatieven gebruikt in combinatie met niet-opioïde pijnstillers zoals NSAID's.

Het is belangrijk om de oorzaak van de pijn te begrijpen en therapieën te gebruiken die het lichaam helpen de oorzaak van pijn te genezen. Dit kan zowel met kruiden, acupunctuur, massage als meditatie en yoga oefening.

Voor degenen die een afhankelijkheid van pijnstillers hebben ervaren, kan het moeilijk zijn om het leven weer op te bouwen na een verslaving aan opiaten, rekening houdend met bijkomende omstandigheden zoals trauma, ongemakkelijke sociale situaties en stress.

Het leren toepassen van enkele van de volgende activiteiten zal dankzij de afgifte van endorfines langdurige pijnverlichting bieden en tegelijkertijd de algehele kwaliteit van leven verbeteren.

Endorfines zijn de van nature voorkomende opioïden van het lichaam die onder bepaalde omstandigheden vrijkomen uit de hersenen en het centrale zenuwstelsel. De volgende activiteiten helpen de hypofyse om natuurlijke endorfine af te scheiden en het lichaam te ontspannen.

a. lichaamsbeweging om pijn te verminderen: hardlopen is een van de beste natuurlijke methoden om de aanmaak van endorfine te bevorderen. Joggers noemen dit gevoel een 'runners high', veroorzaakt door de natuurlijke pijnstillende endorfine die het lichaam tijdens het hardlopen aanmaakt.
Maar hardlopen is niet de enige vorm van lichaamsbeweging, die werkt. Al wandelt u slechts 20 minuten per dag of aan een andere vorm lichaamsbeweging doet, komen er endorfines vrij die van nature de pijn in het lichaam verlichten.

b. Het is wetenschappelijk bewezen dat meditatie krachtige helende effecten heeft op lichaam en geest.

c. Yoga (en tai chi) is complementair aan meditatie. Yoga activeert het endorfinesysteem van het lichaam en versterkt de reactie van het lichaam op stress en ongemak. Bovendien verbetert het de mobiliteit en kan het lichaam sterker maken.

d. Acupunctuur is een oude Chinese pijntherapie die aan populariteit wint omdat het zelfs ernstige pijn kan verlichten. De voordelen van acupunctuur worden bereikt door blokkades in het lichaam op te ruimen en endorfines vrij te maken om pijn te verslaan.

e. Massage kan ook pijn verminderen, hoewel dit afhangt van het type en de regio van de pijn. Maar zelfs massage die zich op het lichaam als geheel richt, kan pijn verminderen. De beste resultaten werden gezien bij lage rugpijn.

f. Mindfulness helpt de geest te ontspannen en te leven in het moment. Door de geest te ontspannen en gefocust te blijven op het moment zelf, komt het hele lichaam in een staat van rust, waardoor de spanning wordt verminderd en eventuele bijbehorende pijn wordt geminimaliseerd.

g. Epsom magnesiumzoutbaden laten het lichaam ontspannen en tegelijk het magnesium via de huid opnemen. Zowel Epsomzouten als magnesiumsupplementen ontspannen het lichaam en kunnen zelfs tijdens operaties worden gebruikt om pijn te verminderen en spieren te ontspannen.

h. Neurofeedback of zelfregulatie van hersengolven helpt de focus van de geest te verbeteren. Neurofeedback beloont de hersenen voor gewenst gedrag en helpt na verloop van tijd een persoon in een optimale staat te blijven om stress, depressie, hoofdpijn en andere bronnen die pijn in het lichaam stimuleren te overwinnen.

Kruiden, die pijnverlichtend werken

Veel kruiden stimuleren het lichaamseigen genezingsmechanisme, waardoor het lichaam sneller geneest.
De meeste kruidgeneesmiddelen, die als pijnstillers worden gebruikt, verminderen tegelijkertijd ook ontstekingen, omdat dit meestal samengaat.
Kruidgeneesmiddelen die voor pijn worden gebruikt, kunnen pijnenzymen zoals cyclo-oxygenase (COX) en lipoxygenase (LOX) remmen.
Andere kruiden stimuleren de aanmaak van gamma-aminoboterzuur (GABA) neurotransmitters in de zenuwen of binden zich eenvoudig met GABA-receptoren. Deze hebben allemaal het effect van pijnvermindering.

Een derde manier waarop kruiden pijn bestrijden, is door het verminderen van 'substantie P', een neuropeptide, dat deel uitmaakt van de ontstekingspijncyclus.


Hierna volgt een lijst van de meest populaire natuurlijke pijnstillende kruiden

Wilgenbast (Salix alba)
Wilgenbast bevat natuurlijke salicines. Zoals hierboven vermeld, leidt de isolatie van salicines uit moerasspirea en wilgenschors tot de ontwikkeling van aspirine.
Wilgenbast wordt al duizenden jaren gebruikt om te helpen bij verschillende soorten pijn. Onderzoek heeft aangetoond dat natuurlijke salicine zowel COX-1- als COX-2-enzymen remt. Het gebruik van wilgenbast in plaats van aspirine vermijdt enkele van de bijwerkingen die worden gezien bij aspirine, zoals beschadiging van het maagdarmkanaal en heeft een breder werkingsmechanisme.

Moerasspirea (Spiraea ulmaria)
Moerasspirea bevat veel van dezelfde salicines als wilgenbast. Het was moerasspirea dat de basis vormde voor de analoog uit 1830 die leidde tot de beroemde aspirine van Bayer.

Gember (Zingiber officinalis)
Gember bevat veel pijnstillende bestanddelen. Gember overtreft zelfs sommige NSAID's voor het verminderen van artritische pijn en menstruatiepijn.

Essentiële olie
Essentiële olie uit lavendel, salie, roos en tijm kunnen pijn helpen verlichten.

Duivelsklauw (Harpagophytum procumbens)
De wortel van duivelsklauw kan pijn verlichten die gepaard gaat met hoofdpijn, rugpijn, menstruatie en gewrichtspijn. Het kan ook ontstekingen verminderen..

Mirre of guggul (Commiphora mukul)
Dit oude kruid dat algemeen bekend staat als mirre, maar in de ayurvedische geneeskunde guggul wordt genoemd, wordt al tot 5000 jaar gebruikt voor een verscheidenheid aan ontstekingen en pijnlijke kwalen, vooral om gewrichtspijn te verlichten..

Brandnetels (Urtica urens)
Brandnetels hworden gebruikt om ontstekingen en gewrichtspijn te verlichten, evenals artritische pijn en reuma.

Wierook of boswellia (Boswellia serrata)
Wierook of boswellia is een oude remedie die wordt gebruikt voor een verscheidenheid aan pijntjes en kwalen, vooral voor zenuw- en gewrichtspijn.

Kurkuma (Curcuma longa)
Kurkuma wordt al duizenden jaren medicinaal gebruikt om ontstekingen en pijn te verminderen. Het vermindert zowel LOX- als COX-type enzymen, evenals infectie en versnelt de wondgenezing. Kurkuma geeft met name verlichting bij artritis en menstruatiepijn.

Moederkruid (Tanacetum parthenium)
Kruidkundigen gebruiken moederkruid al eeuwen voor hoofdpijn en andere soorten pijn. Moederkruid remt COX-2-enzymen dankzij de actieve ingrediënten parthenolide en melatonine..

Glidkruid (Scutellaria baicalensis)
Glidkruid vermindert ontstekingen en pijn die verband houden met ontstekingsaandoeningen aanzienlijk door het COX2-enzym te remmen.

Hop (Humulus lupulus)
Hop geeft verlichting bij zenuwpijn en angstaandoeningen. De belangrijkste werkzame stof humulone remt het COX2-enzym.

Ashwagandha (Withania somnifera)
Ashwagandha kan ontstekingen en angst in verband met zenuwpijn verminderen. Het mechanisme waarin Ashwagandha werkt, is door zich te binden aan de GABA-receptoren.

Californische klaproos (Eschscholzia californica)
Ondanks de naam en gelijkenis is de Californische klaproos niet verwant aan opiumpapavers. Het heeft echter wel een pijnstillend en ontspannend effect. Het werkt door zich te binden aan de benzodiazepine- en GABA-receptoren..

Kava kava (Piper methysticum)
Kava kava wordt al duizenden jaren door bewoners van de eilanden in de Stille Oceaan gebruikt voor hoofdpijn en spierpijn. Het heeft een kalmerend effect en zorgt voor spierontspanning door zich te binden aan GABA-receptoren..

Arnica-zalf
Arnica is een bekende natuurlijke pijnstiller onder atleten en yogi's, die veelal in de vorm van een zalf wordt gebruikt na intensieve sporten, een acute blessure of zelfs na een operatie. De werkzame stof zit in de arnicabloem, die ontstekingsremmende eigenschappen heeft, hoewel de precieze manier waarop ze werkt nog niet is opgehelderd.

CBD-zalf
CBD-zalf kan helpen bij een verscheidenheid aan pijnlijke aandoeningen, waaronder artritis-gerelateerde pijn, zwellingen, zenuwpijn en kaakpijn.

Voedingsmiddelen, die pijnstillend werken

Capsaïcine (Capsicin)
Capsaïcine, zoals aangetroffen in hete chilipepers, maakt zenuwreceptoren tijdelijk ongevoelig. Het kan ook als zalf op de neus worden aangebracht om migraine en hoofdpijn te verlichten.

Gammalinoleenzuur (GLA)
GLA is te vinden in tal van oliehoudende zaden. Mensen, die deze essentiële vetzuren consumeren, kunnen de zenuwpijn die gepaard gaat met diabetes verminderen.

Kersen
Vanwege de aanwezigheid van verbindingen die anthocyanines worden genoemd - dezelfde fytonutriënten die kersen hun rijke robijnrode kleur geven, kunnen kersen pijn verminderen door ontstekingen te blokkeren en pijn-enzymen te remmen, net als aspirine en andere NSAID's dat doen. Van kersen wordt gezegd dat ze het hoogste ontstekingsremmende gehalte hebben van alle voedingsmiddelen, waardoor ze geschikt zijn voor het verhelpen van problemen zoals artritis..

Pepprmunt (Mentha piperita)
Pepermunt wordt meestal gebruikt als een natuurlijke remedie tegen tandpijn, ongemak door een opgeblazen gevoel en gas, gewrichtsaandoeningen, huidirritaties, hoofdpijn en spierpijn.

Bromelaïne
Deze natuurlijke pijnstiller is afkomstig van de enzymen die aanwezig zijn in de stam van de ananasplant. Bromelaïne verlaagt de niveaus van prostaglandinen, hormonen die ontstekingen veroorzaken. Bromelaïne kan gunstig zijn voor mensen met artritis en aandoeningen die worden gekenmerkt door musculoskeletale spanning, naast degenen die lijden aan een traumagerelateerde ontsteking. Het enzym bevordert ook de genezing in spieren en bindweefsels..

Veenbessen of cranberries
Maagzweren zijn meestal het gevolg van een ziekteverwekker genaamd H. pylori, die het slijmvlies van de maag en dunne darm aantast, maar cranberrysap kan de pijn sterk laten afnemen. In plaats van je te wenden tot antibiotica, kan je de bacteriën, die deze zweren en urineweginfecties veroorzaken doden met veenbessen..

Ten slotte is er nog een stof die om de een of andere reden helemaal niet bekend is, namelijk PEA waar we in dit blogartikel dieper in zullen gaan.

De rol van PEA in het endocannabinoïdesysteem

Laten we eerst uitleggen wat PEA en het endocannabinoïdesysteem betekent.
PEA (N-palmitoylethanolamide) is een endogeen vetzuuramide, gesynthetiseerd en gemetaboliseerd door cellen die zich binden aan celreceptoren. PEA beïnvloedt een groot aantal fysiologische functies en heeft krachtige ontstekingsremmende en pijnstillende eigenschappen.

Het endocannabinoïdesysteem is een lipidencommunicatienetwerk dat kritieke fysiologische functies heeft en een vitaal doel dient voor onze gezondheid en welzijn door middel van signaalprocessen, homeostase en hormoonregulatie.

Lipiden en het endocannabinoïdesysteem

In 1929 ontdekten wetenschappers George Oswald Burr en zijn vrouw, Mildred Burr, dat omega 6-vetzuren essentieel zijn voor de gezondheid. Dit leidde tot de interesse van wetenschappers voor lipiden, en in de jaren zestig werd voor het eersdt grootschalig onderzoek aan lipiden gedaan.

Edward Dennis van de Universiteit van Californië in San Diego schreef:

“Lipiden zijn in veel opzichten de belangrijkste van de biomoleculen omdat ze de ultieme regelaars en regelgevers zijn van onze lichamelijke processen; ze zijn de sleutel tot het signaleren van gebeurtenissen in cellen. Verder zijn onevenwichtigheden in lipiden betrokken bij veel ziekten, zoals hartaandoeningen, beroertes, artritis, diabetes en de ziekte van Alzheimer. Als we deze ziekten willen oplossen, moeten we weten wat de lipiden zijn en wat ze doen.”

Het endocannabinoïdesysteem (ECS) is een lipidencommunicatienetwerk met belangrijke fysiologische functies in alle dieren. De complexe biochemische reeks routes die betrokken zijn bij de synthese, afgifte, transport en afbraak van endocannabinoïden door het lichaam, staat ook bekend als het endocannabinoïdoom. Dit lipide-signaleringsnetwerk is een belangrijke modulator van fysiologische functies in veel van de andere netwerken en signaleringssystemen, waaronder; het zenuwstelsel, het endocriene netwerk, het immuunsysteem, het maagdarmkanaal en het voortplantingssysteem, evenals andere.

Endocannabinoïden, de producten van het ECS, komen direct vrij uit membranen, waardoor ze zich onderscheiden van andere transmittermoleculen, zoals dopamine of hormonen. Bovendien, in tegenstelling tot de neurotransmitters of hormonen, die op één plaats worden gesynthetiseerd maar globaal in het lichaam werken, worden de endocannabinoïden lokaal gesynthetiseerd en werken ze lokaal.

PEA – de rijzende ster van het ECS

Eén endocannabinoïde in het bijzonder is uitvoerig bestudeerd, N-palmitoylethanolamide oftewel PEA. De oorsprong van PEA-onderzoek begon in 1939 toen arts en onderzoeker Coburn probeerde te achterhalen hoe de incidentie van reumatische koorts bij arme kinderen in New York kon worden voorkomen.

Hij stuitte op eigeel als een belangrijk ingrediënt dat reumatische koorts voorkwam en/of verminderde. In 1957 identificeerden wetenschappers van Merck Sharp en Dome PEA als het molecuul dat deze bescherming bood tegen streptokokkeninfectie en reumatische koorts.

Het duurde tot 1993 tot het werkingsmechanisme van PEA werd ontdekt dankzij het werk van Rita Levi-Montalcini, een Italiaanse wetenschapper die in 1954 de zenuwgroeifactor (nerve growth factor, NGF) had ontdekt.

De ontdekking van Levi-Montalcini was dat deze zenuwgroeifactor specifieke immuuncellen activeerde, namelijk mestcellen, die ontstekingen en allergische reacties veroorzaakten. Bijna veertig jaar later ontdekte ze hoe een natuurlijk geproduceerd vetzuuramide, PEA genaamd, de activering van mestcellen stopte, waardoor ontstekingen en allergieën werden voorkomen.

Bovendien ontdekte Levi-Montalcini dat PEA lokaal werd geproduceerd door cellen die werden bedreigd door schadelijke en schadelijke externe prikkels, zoals UV-A, verschillende gifstoffen, allergenen en andere ontstekingsbevorderende stoffen. De lokale productie van PEA verminderde daarmee hun dreiging.
Het aardige aan PEA is dat het niet alleen lokaal geproduceerd werd, maar ook heel lokaal werkte. Het leek alsof PEA in actie kwam wanneer er vraag naar was, wanneer het lichaam niet alleen bescherming nodig had tegen externe prikkels, maar ook wanneer het lichaam van binnenuit werd bedreigd, bijvoorbeeld tegen veroudering of wanneer het immuunsysteem overactief was zoals bij verschillende auto-immuunziekten , die optreden wanneer het lichaam geen onderscheid meer kan maken tussen lichaamsvreemde en lichaamseigen stoffen en zichzelf tegenwerkt.
Mestcellen lijken de belangrijkste componenten van de ontstekingsreactie te zijn.

Levi-Montalcini wees heel bondig op de interactie tussen PEA en de mestcel::
“…ongereguleerde mestcelactivering vormt een aanzienlijk risico voor de gezondheid van het organisme, en het is niet onredelijk om te verwachten dat de natuur een middel zou hebben bedacht voor de gastheer om zich tegen dergelijke schade te verdedigen. Onlangs is voorgesteld dat verzadigd N-acylethanolamine zoals palmitoylethanolamide (PEA), dat zich ophoopt in weefsels na verwonding en dat de activering van mestcellen naar beneden moduleert, een lokale en anti-verwondingsfunctie uitoefenen via mestcellen. Palmitoylethanolamide is oraal actief bij het verminderen van weefselontsteking en mestcellen.”

Toen het werkingsmechanisme van PEA eenmaal was geïdentificeerd, was er een stortvloed aan onderzoek naar PEA en werden al snel nieuwe en interessante gezondheidsvoordelen ontdekt. Al in 1980 werd bekend dat PEA de neiging had zich op te hopen in de beschadigde hartspier als gevolg van ischemie of zuurstofgebrek, en dit zou van fysiologisch belang kunnen zijn vanwege zijn ontstekingsremmende eigenschappen. Er werd gesuggereerd dat deze vetmoleculen een beschermende rol speelden, en dat hun aanwezigheid "kan duiden op een reactie van het hartspierweefsel op verwonding gericht op het minimaliseren van schade en het bevorderen van overleving".

Recente onderzoeken hebben aangetoond dat PEA verschillende weefsels beschermt, waaronder de dikke darm, de nieren en vooral het zenuwweefsel. Het toont potentiële voordelen bij ruggenmergletsel en andere aandoeningen zoals shock, beroerte, MS en de ziekte van Alzheimer.

Momenteel zijn er een aantal dier- en mensstudies over de toepassing van PEA in de volgende omstandigheden:

• endometriose
• goedaardige prostaatvergroting (BPH)
• brandende mond syndroom
• inflammatoire darmziekte en syndroom (IBD/IBS)
• depressie
• autisme
• voorbijgaand hersenletsel
• artritis
• verschillende soorten pijn
• coronaire hartziekte
• chronische nierziekte
• atopische dermatitis en eczeem
• vulvodynie
• cannabis afhankelijkheid
• migraine
• infectieziekten

Concluderend kunnen we vaststellen dat PEA een endogeen en lokaal geproduceerd anti-verwondingsmolecuul is, waarvan de enige functie is om onmiddellijke bescherming te bieden door ziekteprocessen naar beneden te moduleren en schadelijke stimuli tegen te gaan in verschillende lichaamssystemen. Het medische potentieel van dit fascinerende en ondergewaardeerde molecuul dat het lichaam te hulp schiet wanneer dat nodig is, verdient bredere aandacht in de context van lopend onderzoek naar het endocannabinoïdesysteem.

De intelligente benadering van pijn

Niet alle pijn is hetzelfde. Verschillende soorten pijn hebben verschillende oorzaken. Ook geestelijk en mentaal kunnen we pijn anders benaderen.
Bijna alle hierboven opgesomde kruiden hebben verschillende werkzame stoffen, die het lichaam op verschillende manieren beïnvloeden. Sommige kruiden stimuleren het genezingsproces en verminderen tegelijkertijd ontstekingen en pijnsensaties.
Sommige kruiden hebben een kalmerend effect en stimuleren de neurotransmitters die pijn in evenwicht brengen en verminderen.
Daarentegen bevatten de meeste geneesmiddelen slechts één primair actief ingrediënt. Hele kruiden kunnen een intelligentere benadering bieden, omdat de meeste veel minder bijwerkingen hebben.
Door andere benaderingen te gebruiken, zoals meditatie, yoga en andere vormen van meditatieve oefeningen, kan het lichaam ontspannen en gemakkelijker leren pijn te verdragen.