Radioactieve straling en jodium: waarom zit het in noodtabletten en welke rol speelt jodium voor onze gezondheid?

Eén van de vele voordelen van internet is de mogelijkheid om overal ter wereld vrienden te maken.
Een van mijn vrienden is een jonge moeder in Roemenië met een baby van 18 maanden oud, die me om advies vroeg: "Ik raak een beetje in paniek over de huidige situatie. Onze regering heeft de hele jonge bevolking hier tabletten met kaliumjodide gegeven in het geval van een ramp met de kerncentrale van Oekraïne, omdat ons land zo dichtbij is, dat ze ons vertelden die tabletten in te nemen als er een ramp gebeurt. Ze gaven ons zelfs een tablet voor onze baby, maar mijn zorgen zijn of die tabletten echt veilig zijn om in te nemen, mijn grote zorg is natuurlijk met betrekking tot de baby en de dosering zoals ze zeiden dat ze een halve tablet moesten nemen voor baby's van 1 maand tot 3 jaar, een heel groot leeftijdsverschil. Wij als volwassenen moeten twee tabletten tegelijk innemen zonder dat er iets gezegd is over een verschil in lichaamsgewicht."


Haar vraag deed me beseffen dat de situatie in Oekraïne zorgwekkender is dan de meesten van ons weten, aangezien het bij ons in Nederland niet echt de krantenkoppen had gehaald. Er woedt een oorlog in Oekraïne en een van de ernstiger bijwerkingen is dat de zorg die nodig is om kerncentrales soepel te laten draaien, ernstig verwaarloosd is of soms totaal afwezig. Daarom besloot de Roemeense regering om kaliumjodidetabletten uit te delen aan de bevolking, voor het geval er een ramp zou toeslaan.

Om haar gerust te kunnen stellen zocht en vond ik achtergrondinformatie over het hoe en waarom van het gebruik van kaliumjodide. Hoewel ik wist dat het zijn functie is om te voorkomen dat radioactief jodium door ons lichaam en meer specifiek onze schildklier wordt opgenomen, wist ik niet hoeveel er voor nodig was en ook niet dat jodium niet alleen belangrijk is voor onze schildklier, maar ook voor onze algehele gezondheid.

Niet iedereen is zo argeloos als onze journalisten, want sommigen hadden al uit voorzorg jodium ingekocht.
Onze goede dokter John Campbell deed ook een special over het onderwerp: "Radiation risk to Europe"

Denk niet dat u zich kunt beschermen met een eenvoudig tabletje jodiumbevattend kelp wat u bijvoorbeeld bij PasioOnline.com kunt bestellen, want dat is absoluut niet hetzelfde als wat u uitgereikt krijgt in geval van nood.
Dat is een extreem hooggedoseerde, maar niet acuut giftige hoeveelheid kaliumjodide, die u beslist NIET mag innemen als er geen noodtoestand is. Daarom kunt u dit alleen op doktersvoorschrift bij een apotheek afhalen.

Waarschuwing van Orthokennis

Sinds de oorlog in Oekraïne is de vraag naar jodiumsupplementen toegenomen. Er is echter een groot verschil tussen jodiumtabletten die op overheidsadvies worden verstrekt, en jodiumsupplementen. Als er sprake is van een nucleaire ramp of aanval, zal de inname van een jodiumtablet de schildklier verzadigen met stabiel jodium om de opname van radioactief jodium te verhinderen en hiermee de kans op het ontwikkelen van schildklierkanker te verlagen. Dit geldt voor kinderen, zwangere vrouwen en volwassenen tot 40 jaar; vanaf de leeftijd van 40 jaar is er nauwelijks nog sprake van een verhoogde kans op schildklierkanker door blootstelling aan radioactief jodium, terwijl er wel bepaalde risico’s kleven aan een dergelijke hoge dosering jodium. Jodiumsuppletie is niet zinvol ter bescherming van de schildklier tegen nucleaire straling. Een jodiumsupplement is dan ook geen vervanging voor de jodiumtabletten. Men zou maar liefst 433 capsules (met 150 microgram jodium) moeten innemen om de juiste dosering voor kinderen van 3-12 jaar (65 mg) te bereiken; kinderen vanaf 12 jaar en volwassenen zouden zelfs 866 capsules (130 mg) moeten innemen. Los hiervan is het natuurlijk altijd zinvol om te zorgen dat de jodiuminname op peil is. Jodium is cruciaal voor de gezondheid en een jodiumtekort komt vrij vaak voor.

Een gedetailleerdere uitleg werd gegeven door een schildklierpatiëntenorganisatie in Canada.

Dosering van kaliumjodide (KI) in een nucleair noodgeval

Bezorgdheid over een mogelijk nucleair ongeval in Oekraïne wekt de belangstelling voor kaliumjodide (KI) om de schildklier te beschermen.
Een acute overdosis kaliumjodium (KI) beschermt de schildklier tegen schade tijdens een nucleaire noodsituatie.

Jodium versus risico op radioactief jodium

Jodium is essentieel voor de gezondheid van de schildklier. De schildklieren concentreren jodium en gebruiken het om schildklierhormonen te synthetiseren. T4-hormoon (thyroxine) heeft 4 jodiumatomen per molecuul en T3 (trijoodthyronine) heeft 3 jodiumatomen per molecuul.

Radioactief jodium in de omgeving vormt echter een risico op schildklierkanker:
"Het kernongeval in Tsjernobyl in 1986 stelde de bevolking van Wit-Rusland, Oekraïne en de Russische Federatie bloot aan interne straling van radioactieve jodium die in de schildklier is afgezet, wat resulteerde in een sterke toename van schildklierkanker bij kinderen en adolescenten, voornamelijk PTC [papillaire schildklierkanker]."

"In het geval van een nucleaire noodsituatie is kaliumjodide effectief in het verminderen van de dreiging van schildklierkanker voor bewoners die het risico lopen radioactief jodium in te ademen of in te nemen."

Bent u in de "zone" van de nabijheid van een kernreactor?
De zorg is vooral voor degenen die wonen of werken in de "primaire zone" binnen 16 km van een kernreactor op het moment van een ongeval waarbij radioactief jodium in de lucht vrijkomt.

De "secundaire zone" van het risico wordt beschouwd binnen 80 km van een kernreactor.
In de "primaire zone" van deze planten moeten pillen vooraf worden uitgedeeld door de autoriteiten, of de bewoners krijgen te horen dat zij ze moeten ophalen.
De "secundaire zone" is een straal van 80 km, waar pre-distributie van KI niet nodig wordt geacht. Bezorgdheid over het zijn in de "secundaire zone" van 2 energiecentrales. 

Effectieve nooddosis vereist

De meeste jodiumtabletten voor noodgevallen bevatten 50-65 mg kaliumjodide, terwijl de aanbevolen dagelijkse inname van jodium 150 microgram (mcg) is.
Waarom zo'n hoge dosis van >600x de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid bij volwassenen?
Men heeft een dosis nodig die hoog genoeg is om te voorkomen dat radioactief jodium de schildklier binnendringt en kanker veroorzaakt.

Waarom leeftijdsspecifieke doses?

Het risico op schade door nucleair radioactief jodium is hoger in jongere leeftijdsgroepen, omdat ze een hoger jaarlijks kankerrisico per eenheid stralingsdosis hebben en een langere tijdspanne voordat kanker optreedt.
Sommige Europese landen hadden volwassenen ouder dan 40 vrijgesteld van KI-dosering "in geval van contra-indicaties zoals jodiumallergie, verstoring van de schildklierfunctie of thyreoïditis"
Het risico op door straling veroorzaakte schildklierkanker bij personen ouder dan 40 jaar is extreem laag en neemt af met de leeftijd, terwijl het risico op bijwerkingen van het nemen van KI toeneemt met de leeftijd naarmate de incidentie van schildklieraandoeningen hoger is.

Effectieve timing van de nooddosis

De timing van de acute jodiumoverdosis is van belang, omdat schildklieren zich anders gedragen bij acute versus chronische overdosering.
Te vroeg of te laat doseren zijn beide niet effectief.
De radioactieve jodiumblokkerende dosis KI moet aanwezig zijn vóór blootstelling aan radioactief jodium (I-131). Maar de dosis mag niet meer dan 24 uur vóór de blootstelling worden ingenomen, anders wordt de doeltreffendheid ervan verminderd.

Wacht daarom op het signaal dat uw regio wordt getroffen.

KI-dosering mag alleen worden gedaan op aanwijzing van de overheid, wanneer de radioactieve jodiumniveaus significant zijn vanwege een noodgeval.
“Als het radioactieve jodium dat vrijkomt door kerncentrales het menselijk lichaam binnenkomt door het in te ademen of in te nemen, zal ongeveer 10-30% van de opgenomen hoeveelheid zich binnen 24 uur na besmetting ophopen in de schildklier.

Als gevolg van blootstelling aan straling van dit radioactieve jodium kunnen in vier jaar tot enkele decennia schildklierkanker of andere ziekten ontstaan.”

Duur van de dosering

Het aantal doses en de tijd tussen de doses kan variëren op basis van de blootstellingsduur.
Meestal is slechts één dosis nodig.
De tweede intake wordt soms alleen overwogen voor de meest stralingsgevoelige populatie, d.w.z. pasgeborenen, jonge kinderen, zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven”, en kan personen ouder dan 40 uitsluiten.
In situaties waarin meerdere doses nodig zijn, is de totale cumulatieve dosis over vele dagen gewoonlijk beperkt tot <1g (<1000 mg).

De risico's van het doseren van grote hoeveelheden jodium

Hoewel het voorkomen van jodiumtekort belangrijk is, is het net zo belangrijk om niet te veel jodium te gebruiken.
Helaas is het in sommige gezondheidsgemeenschappen, zelfs in sommige gemeenschappen van schildklierpatiënten, trendy geworden om een ​​overdosis jodium te gebruiken. Aanbevelingen voor overdosering tonen vaak een harteloze minachting voor de gezondheidsrisico's ervan.

Patiënten met schildklieraandoeningen zijn vrij kwetsbaar voor desinformatie en groepsdruk om tijdens de therapie een teveel aan jodium te proberen als een oplossing voor chronische hypothyreoïde symptomen. Ze zijn zich er vaak niet van bewust dat het de functie van hun resterende gezonde schildklierweefsel kan belemmeren of verstoren.

Mensen met schildklierknobbeltjes krijgen soms online te horen dat ze hun knobbeltjes kunnen wegsmelten met hoge doses jodium. Velen realiseren zich niet dat sommige knobbeltjes giftig kunnen worden bij acute jodiumdosering, en er zijn betere, meer wetenschappelijke benaderingen, zoals niet-toxische doses selenium en myo-inositol.

Als een overdosis jodium goed werkt voor een patiënt, worden ze soms evangelisten die hun leeftijdsgenoten overtuigen om het te proberen, zonder zich bewust te zijn van de echte gevaren die het vormt voor hun leeftijdsgenoten die een genetische aanleg hebben voor auto-immuniteit van de schildklier of reeds bestaande diagnoses van Hashimoto, atrofische thyreoïditis, of de ziekte van Graves.

Inname van meer dan 1.100 mcg jodium per dag (Tolerable Upper Limits, maximaal aanvaardbare bovengrens voor jodium) wordt niet aanbevolen en kan schildklierdisfunctie veroorzaken.
Tijdens zwangerschap en borstvoeding variëren de aanbevelingen voor de bovengrens en variëren van 500-1.100 mcg jodium per dag.

Vooral zuigelingen, ouderen, zwangere vrouwen en vrouwen die borstvoeding geven, en personen met een reeds bestaande schildklieraandoening zijn vatbaar voor nadelige effecten van overmatige jodiuminname en blootstelling.

Het publiek wordt erop gewezen dat veel jodium-, kaliumjodide- en kelpsupplementen jodium bevatten in hoeveelheden die tot duizenden keren hoger zijn dan de dagelijkse aanvaardbare bovengrenzen voor jodium.

De American Thyroid Association (ATA) raadt de inname van jodium- en kelpsupplementen met meer dan 500 mcg jodium per dag af voor kinderen en volwassenen en tijdens zwangerschap en borstvoeding.

Chronische jodiuminname in hoeveelheden die groter zijn dan de aanvaardbare bovengrenzen moet nauwlettend worden gecontroleerd door een arts.

Er zijn alleen twijfelachtige gegevens die het voordeel van jodium in hogere doses dan deze ondersteunen, inclusief een mogelijk voordeel voor patiënten met fibrocystische borstziekte.

Er is geen bekend voordeel voor de schildklier van routinematige dagelijkse jodiumdoses boven de Amerikaanse ADH."

Waarom voorzichtig zijn met jodiumdoses >500 mcg per dag?

Het is gebaseerd op tientallen jaren onderzoek van wetenschappers over de hele wereld. Onderzoek omvat jodiumconsumptie in regio's als Noorwegen, Japan en Korea, waar mensen vaak jodium uit zeewier binnenkrijgen.

Risico op door jodium geïnduceerde HYPOthyreoïdie

Een overdosis jodium is niet voor niets een behandeling voor hyperthyreoïdie. Overtollig kan de opname van jodium in de schildklier tijdelijk blokkeren.

Leung & Braverman leggen uit dat "het onderliggende mechanisme van door jodium geïnduceerde hypothyreoïdie onduidelijk blijft", maar te wijten zou kunnen zijn aan "een beschadigde schildklier als gevolg van eerdere pathologische beledigingen."

Ze gaan verder met het opsommen van de aandoeningen die het risico op hypothyreoïdie, veroorzaakt door een teveel aan jodium, verhogen:

“Gevoelige patiënten zijn onder meer die met een auto-immuunziekte van de schildklier; een voorgeschiedenis van een operatie, I of antithyroid-medicamenteuze therapie voor de ziekte van Graves; subacute of postpartum thyroïditis;

In Japan kan "chronische blootstelling aan een teveel aan jodium" leiden tot "adaptieve mechanismen" zoals "vertraagde congenitale hypothyreoïdie" bij een zuigeling na inname van te veel zeewier tijdens de zwangerschap, en "kleinere schildklieren" bij Japanse schoolkinderen met een hoog jodiumgehalte in de urine. Auto-immuun hypothyreoïdie bleek 12,1% te zijn in regio's met jodiumrijke zeewierconsumptie, maar 2,3% in andere regio's van Japan, onder mensen die negatief testten op schildklierantilichamen.

Risico op door jodium geïnduceerde HYPERthyreoïdie

Er is geen massale overdosis jodium nodig om een ​​toestand van thyreotoxicose te veroorzaken door een overactieve schildklier. Het kan simpelweg ontstaan ​​door te veel zeewier te eten:

“Individuen die regelmatig grote hoeveelheden zeewier consumeren, worden ook blootgesteld aan het risico van door jodium veroorzaakte hyperthyreoïdie. Er zijn verschillende rapporten beschikbaar die door voeding geïnduceerde thyreotoxicose beschrijven bij patiënten die zeewierbevattende voedingsmiddelen of dranken consumeren.

Het is verstandig om geen jodiumtekort te hebben voordat u uw KI-overdosis neemt. Haal uw ADH van 150 mcg per dag, die u kunt vinden in ongeveer een halve theelepel gejodeerd zout.

“Jodium-geïnduceerde hyperthyreoïdie (thyrotoxicose) wordt het vaakst waargenomen na jodiumsuppletie bij personen die eerder een ernstig jodiumtekort hadden gehad.

Een plausibele verklaring voor dit fenomeen kan de thyroïdstimulerend hormoon (TSH) hyperstimulatie van de schildklier zijn, die kan optreden als een adaptieve reactie op het jodiumtekort en resulteert in autonome groei en functie van thyrocytclusters.
Wanneer de jodiuminname toeneemt, kunnen deze knobbeltjes een overmatige hoeveelheid schildklierhormonen synthetiseren.
Het mechanisme bestaat uit een ontsnappingsverschijnsel wanneer hoge doses jodium worden gebruikt voor de synthese van schildklierhormoon, wat kan leiden tot ernstige thyreotoxicose.

Risico versus voordeel moet in een noodgeval opnieuw worden beoordeeld

Het risico op gezondheidsbijwerkingen in verband met het gebruik van KI is zeer laag voor alle leeftijdsgroepen met een regelmatige schildklierfunctie.

Voor mensen met schildklieraandoeningen (bijvoorbeeld de ziekte van Graves, jodiumtekort/-gevoeligheid en auto-immuunthyreoïditis) is er een verhoogd risico op bijwerkingen. Mensen met een verhoogd risico op bijwerkingen moeten een arts of verpleegkundige raadplegen voordat ze KI gebruiken.
Over het algemeen weegt het voordeel van het nemen van de pil tijdens een nucleaire noodsituatie ruimschoots op tegen het risico op bijwerkingen. ”

Samenvatting

Als het risico op blootstelling aan radioactief jodium uit de omgeving in uw regio erg laag is, is het verstandig om een ​​overdosis jodium te vermijden en ervoor te zorgen dat u uw aanbevolen dagelijkse hoeveelheid binnenkrijgt.
Als u een melding voor de volksgezondheid ontvangt dat blootstelling in uw regio op handen is, houd dan uw KI-tabletten bij de hand om op het juiste moment een acute oplaaddosis te starten.
Als u ouder bent dan 40, beoordeel dan uw gezondheidsrisico op basis van de bovenstaande factoren en raadpleeg zo nodig uw arts.

Nu u weet waarom de dosering voor noodinname zo hoog is en er grote risico's zijn aan het nemen van een overdosis, wilt u vast ook weten waarom een ​​normale en adequate inname van jodium belangrijk is.

Prevalentie, gevolgen en behandeling van een jodiumtekort

Jodium is onmisbaar voor de gezondheid: het bevordert een gezonde schildklierfunctie en is essentieel voor een normale stofwisseling, groei en ontwikkeling. Jodium is een bouwsteen van schildklierhormonen en daarom essentieel voor de productie ervan.
Daarnaast is jodium belangrijk voor de gezondheid en functie van onder meer mond- en maagslijmvlies, huid, borstweefsel en speekselklieren. Ook is er onderzoek beschikbaar waaruit blijkt dat jodium belangrijk is als antioxidant en voor de werking van het immuunsysteem.

Jodium: essentieel spoorelement

Het lichaam kan twee vormen van jodium gebruiken: een molecuul dat bestaat uit twee jodiumatomen (moleculair jodium, I2) en jodide (meestal gebonden aan natrium of kalium). In de bodem komt jodium ook voor als natrium(per)jodaat.
Jodium uit voeding, voornamelijk in de vorm van I-, wordt in de maag en dunne darm geabsorbeerd.
Het lichaam bevat 15-20 mg jodium, waarvan circa 30% in de schildklier ligt opgeslagen.

Daarnaast zijn er diverse andere weefsels die over jodiumpompjes beschikken om jodium actief vanuit het bloed de cel in te transporteren. Het resterende jodium bevindt zich onder meer in borstweefsel, speekselklieren, centrale zenuwstelsel, huid, deel van het oog, baarmoederhals, eierstokken, placenta, prostaat en maagslijmvlies.

De aanwezigheid van jodium in borstklierweefsel is gerelateerd aan de foetale en neonatale ontwikkeling.
Jodium is een zogenoemd spoorelement omdat het essentieel is voor de mens om dagelijks binnen te krijgen maar slechts in zeer kleine hoeveelheden. Voor de dagelijks benodigde hoeveelheid jodium is de mens volledig aangewezen op voeding en suppletie. Zeewieren zijn de rijkste bron van jodium, maar ook zoutwatervis, schaal- en schelpdieren, en in mindere mate eieren, avocado’s, asperges, spinazie, olijven, noten, roomboter, kokosolie, zuivel en gejodeerde producten (zout, brood, kant-en-klaarmaaltijden) bevatten jodium.

Voor suppletie wordt naast het synthetische kaliumjodide ook gebruikgemaakt van (biologische) knotswier of kelp. Deze natuurlijke vormen van jodium zijn veiliger in gebruik dan kaliumjodide vanwege de vertraagde afgifte.

Functies van jodium 

In de schildklier is jodium essentieel voor de productie van de schildklierhormonen thyroxine (tetra-joodthyronine, T4) en tri-joodthyronine (T3) en draagt het bij aan een normale werking van de schildklier. Schildklierhormonen zijn noodzakelijk voor de groei, de ontwikkeling van het zenuwstelsel en het rustmetabolisme.

Schildklierhormonen spelen een centrale rol in de regulatie van de vet-, eiwit- en koolhydraatstofwisseling, de hartslag en de lichaamstemperatuur. Maar liefst 30% van de totale hoeveelheid jodium bevindt zich in de schildklier.
Hier ligt het, gebonden aan het eiwit thyreoglobuline, opgeslagen in de vorm van schildklierhormonen en voorloperstoffen van schildklierhormonen (monojoodthyronine, dijoodthyronine). De schildklier produceert tienmaal meer T4 dan T3; onder invloed van een seleniumafhankelijk enzym wordt T4 omgezet in het biologisch actievere T3.

Groei en ontwikkeling

Jodium is belangrijk voor de normale groei en ontwikkeling van kinderen. Een jodiumtekort tijdens de zwangerschap en groeifase kan leiden tot verminderde fysieke en mentale ontwikkeling, die zich kan uiten in een kleine lichaamslengte, vertraagde of uitgestelde botontwikkeling of puberteit, onvruchtbaarheid, neurologische en cognitieve beperkingen, en zelfs miskramen en doodgeboorten. Tijdens de zwangerschap is de jodiumbehoefte verhoogd als gevolg van toegenomen schildklierhormoonproductie, afgifte van jodium aan de foetus via de placenta en verhoogde uitscheiding via de urine. Ook tijdens lactatie is de jodiumbehoefte hoger doordat jodium in de moedermelk wordt afgegeven.

Antioxidant

Vanuit evolutionair oogpunt gezien is jodium een zeer belangrijke antioxidant. Zeewier neemt jodide op uit zeewater vanwege de antioxidantwerking (met name droogvallend zeewier moet veel zuurstofradicalen bestrijden) en heeft daarom vele malen hogere jodiumconcentraties dan zijn omgeving.
Op basis van onderzoek wordt verondersteld dat jodium ook bij mens en dier als antioxidant werkt en dat jodium deze rol vervult in de weefsels buiten de schildklier waarin jodium wordt aangetroffen. Jodium kan door een elektron te doneren reactieve deeltjes zoals hydroxylradicalen en waterstofperoxide onschadelijk maken. Ook kan jodium vrije onverzadigde vetzuren in de celmembraan joderen waardoor deze minder kwetsbaar zijn voor oxidatieve stress en lipidenperoxidatie wordt tegengegaan.
Onderzoek laat zien dat de antioxidantcapaciteit van moleculair jodium tienmaal groter is dan die van vitamine C en 50-maal groter dan die van kaliumjodide.
In weefsels met een jodiumtekort stijgt de concentratie malondialdehyde, een biologische marker voor oxidatieve stress.

Immuunsysteem

Jodium heeft sterke antibacteriële, antivirale en schimmelwerende activiteit.

In de mond, maag en darmen speelt jodium een rol in de afweer als onderdeel van het aangeboren immuunsysteem.
Cellen in het slijmvlies van het maagdarmkanaal nemen jodium op uit de bloedbaan en geven dit ook weer af aan o.a. het mondspeeksel, maagslijm en maagzuur, waarin jodium en jodiummetabolieten sterke antimicrobiële activiteit hebben en micro-organismen zoals schimmels, bacteriën en virussen te lijf gaan.

Ook de thymus en immuuncellen zoals leukocyten en mestcellen bezitten de capaciteit om jodium op te nemen. Afhankelijk van de context worden jodium en jodiummetabolieten gebruikt voor het activeren dan wel remmen van de immuunrespons.

In de aanwezigheid van extracellulaire antigenen zoals bacteriën of schimmels verbetert jodium de fagocytose (het proces waarbij de membraan van de fagocyt pathogenen omsluit. Een fagocyt is een gespecialiseerde cel van het aangeboren immuunsysteem die lichaamsvreemde deeltjes zoals pathogenen opruimt) en zorgt het ervoor dat geactiveerde neutrofiele granulocyten (een type witte bloedcel) naar de ontstekingsplaats worden aangetrokken. Daarnaast stijgt onder invloed van jodium de productie van cytokinen die een rol spelen bij de activatie en differentiatie van regulerende T-helpercellen en ontstekingsremmende (M2-)macrofagen.

In reactie op intracellulaire antigenen (virussen) activeert jodium de antivirale immuunrespons (cellulaire immuniteit*) waarbij immuuncellen zoals natural-killercellen en macrofagen worden geactiveerd om de geïnfecteerde cellen te doden en op te ruimen.

In dit kader is er in Pakistan gekeken naar het effect van jodiumsuppletie bij mensen met milde tot gematigde COVID-19.De resultaten hiervan worden hopelijk spoedig gepubliceerd. Dier- en humaan onderzoek suggereert dat jodium tevens een antitumor-immuunrespons kan activeren.

Jodiumtekort

Wereldwijd is jodiumtekort een groot probleem, vooral in gebieden waar het jodiumgehalte in de bodem laag is.
Volgens een WHO-rapport uit 2007 heeft 56% van de Europese en 37% van de Nederlandse bevolking een jodiumtekort.
In Nederland blijkt de jodiuminname tussen 2006 en 2015 met gemiddeld 35% te zijn afgenomen.

In 2008 is het overheidsbeleid inzake de verrijking van brood, broodvervangers en andere bakkerijproducten met jodium aangepast, wat heeft bijgedragen aan deze daling.

Daarnaast zijn mensen over het geheel genomen minder brood gaan eten vanwege de gepercipieerde nadelige gevolgen van gluten in brood. Men moet vier sneden brood, dat met bakkerszout bereid is, eten om 100 mcg jodium binnen te krijgen; dit halen veel mensen niet.
Bovendien wordt voor biologisch brood vaak geen gejodeerd zout gebruikt en bakken veel mensen zelf hun eigen brood. Aangezien jodiumtekort in de zwangerschap een grote impact heeft op de ontwikkeling van het kind, maar ook een mild jodiumtekort zijn weerslag heeft op de gezondheid, is aandacht voor de jodiumstatus en jodiumsuppletie van het grootste belang.

De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid van jodium is vastgesteld op 150 mcg voor volwassenen en 200 mcg tijdens zwangerschap en lactatie.

Voor kinderen van 0-10 jaar varieert de aanbeveling tussen 70 en 130 mcg.
Deze is gebaseerd op de minimale hoeveelheid die nodig is voor de schildklierfunctie en het voorkomen van struma (vergrootte schildklier) en dwerggroei.

Symptomen en gevolgen van jodiumtekort

Een jodiumtekort is moeilijk te herkennen, aangezien de kenmerken zeer uiteen kunnen lopen. Bij een volwassene kan het zelfs jaren duren voordat een jodiumtekort wordt herkend. Aangezien jodium cruciaal is voor de schildklierfunctie, is de schildklier in staat om bij onvoldoende jodiuminname de opname van jodium uit het bloed drastisch te verhogen ten opzichte van een normale situatie.

Daarnaast wordt in dat geval de jodium die vrijkomt bij de afbraak van schildklierhormonen efficiënter hergebruikt.
Dit alles leidt tot verminderde uitscheiding van jodium met de urine. Ernstige en/of langdurige jodiumtekorten geeft symptomen van verminderde schildklierwerking (hypothyreoïdie: onder andere vermoeidheid, kouwelijkheid, tragere stofwisseling, gewichtstoename, geheugenverlies, concentratiestoornissen, constipatie, traagheid, pafferig gezicht, droog haar, haaruitval, droge huid, trage hartslag, depressie, oedeem, vergrote schildklier, schildklierknobbels, verminderde vruchtbaarheid).

Een jodiumtekort kan ook dwerggroei, struma, hyperthyreoïdie, cystevorming in de borsten, baarmoeder of eierstokken veroorzaken. Bij baby’s en kinderen leidt jodiumtekort tot een verstoorde groei en ontwikkeling.
Een jodiumtekort is tevens geassocieerd met een grotere kans op schildklier-, prostaat- en borstkanker.

Pijnlijke (goedaardige) knobbels of cysten in de borst (fibrocysteuze mastopathie) kunnen een teken zijn van een jodiumtekort. De klachten, pijnlijke en gespannen borsten, stug en onregelmatig aanvoelend weefsel en vochtverlies uit de tepels, zijn vaak vlak voor de menstruatie het ergst, wanneer er onder invloed van hormonen celvermeerdering plaatsvindt in het borstweefsel.

Jodium ondersteunt het proces van geprogrammeerde celdood (apoptose) en kan er daardoor voor zorgen dat fibrocysteus borstweefsel verdwijnt.

Vaststellen jodiumtekort 

Bij een adequate jodiuminname wordt 90% van het jodium uitgescheiden, voornamelijk met de urine. De jodiumconcentratie in de urine is een maat voor de recente jodiuminname. Een jodiumgehalte in urine van 100-200 mcg/l (bij zwangere vrouwen 150-250 mcg/l) geeft aan dat de jodiuminname voldoende is; bij een jodiumgehalte onder 100 mcg/l is de jodiuminname onvoldoende. Naast het jodiumgehalte in de urine geven de grootte van de schildklier en het gehalte van schildklierhormonen (vrij T3 en vrij T4) in het bloed een indicatie van de jodiumstatus.

Een vergrote schildklier is vaak een vroeg symptoom van een jodiumtekort, terwijl afwijkende bloedwaarden van schildklierhormonen mogelijk wijzen op een langdurig of ernstig jodiumgebrek.

Dosering en veiligheid

De totale dagelijkse inname van jodium uit voeding en voedingssupplementen door volwassenen dient tussen het aanbevolen minimum (adequate inname) van 150 mcg en de aanvaardbare bovengrens (UL, upper limit) van 600 mcg te liggen, rekening houdend met jodiuminname uit voeding, medicijnen en multivitamine/mineralenpreparaten.
Voor zwangere en vrouwen die borstvoeding geven is de AI 200 mcg/dag.

Bij suppletie kan het beste worden gekozen voor een natuurlijk jodiumsupplement op basis van zeewier, dat veiliger is bevonden dan een synthetische variant vanwege de vertraagde afgifte, en dat is gestandaardiseerd op de hoeveelheid jodium.

Wanneer jodiumsuppletie wordt ingezet, dient de seleniumstatus op orde te zijn. Selenium is nodig bij de omzetting van T4 in T3 en voor de omzetting van T3 in het inactieve T2.
Bij een seleniumtekort wordt in plaats van T3 reverse T3 (rT3) gevormd dat de schildklierfunctie vermindert.

Bij mensen met schildklieraandoeningen zoals de ziekte van Graves, ziekte van Hashimoto en hypothyreoïdie, wordt jodiumsuppletie afgeraden.
Door jodiumsuppletie kan in deze gevallen een jodium-geïnduceerde hyperthyreoïdie optreden. Deze overtuiging wordt echter door enkele artsen weerlegd.
Ook bij ernstige schildklieraandoeningen kan een tekort aan jodium een rol spelen. Wel is het zaak om de jodiumsuppletie met beleid in te zetten en dient er goed gekeken te worden naar eventuele andere tekorten, zoals van selenium.

Bij de ziekte van Hashimoto dient jodiumsuppletie te worden vermeden, in ieder geval zolang de behandeling nog niet goed is ingesteld en de bloedwaarden afwijkend zijn.

Bij mensen met een verminderde schildklierfunctie als gevolg van een jodiumtekort, met schildkliernodi (knobbels) of struma is jodiumsuppletie aangewezen.

Jodiumsuppletie dient in deze gevallen geleidelijk te worden opgebouwd en gecombineerd te worden met selenium. Een tekort aan andere micronutriënten zoals vitamine A, selenium, zink, ijzer en vanadium kan leiden tot afname van de schildklierhormoonsynthese en de effecten van een jodiumtekort versterken.

Bepaalde rauwe voedingsmiddelen bevatten fytonutriënten, de zogenoemde goitrogenen, die het jodiummetabolisme en de schildklierfunctie negatief kunnen beïnvloeden, onder meer soja, cassave en broccoli.
Fluoride en bromide hebben een structuur vergelijkbaar met die van jodium en kunnen hierdoor de opname van jodium in de schildklier belemmeren.

Alternatieven voor het gebruik van een nooddosis kaliumjodide

Wanneer u in de buurt van een kerncentrale woont (minder dan 100 km) is een grote dosis kaliumjodide echt het beste tegengif.
Wanneer u echter veel verder weg woont en/of ruim boven de aanbevolen leeftijdsgrens (<45 jaar) zit, kan het nuttig zijn om andere methoden te bedenken zich tegen straling te beschermen.
Voor wat het waard is, wordt dan geadviseerd om chlorella in te nemen.

Klinische studies en medische onderzoeken hebben aangetoond dat gifstoffen zoals arseen, kwik, lood, pesticiden, insecticiden, cadmium, uranium, PC.B, radioactieve stoffen enz. met succes uit het menselijk lichaam zijn ontgift; chlorella-celwanden binden zich aan deze giftige stoffen, absorberen ze en begeleiden ze vervolgens veilig uit het lichaam.