Nadat de meerderheid van de Europese burgers een boostervaccin krijgt aangeboden om beter beschermd te zijn tegen een COVID-infectie, hebben de medische autoriteiten ook besloten om de vaccinatie van jonge kinderen van 5 jaar en ouder toe te staan.
Dit heeft tot veel bezorgdheid geleid omdat kinderen zelden of nooit ernstig ziek worden na een besmetting met het coronavirus. Niet van de deltavariant en zeker niet van de meest recente ommicronvariant.
Daarentegen komen nadelige bijwerkingen van vaccins, hoe zeldzaam ook, ook voor bij kinderen, waaronder myocarditis en pericarditis.
Het tegenargument van de voorstanders van een vaccinatie is dat mensen die COVID of een andere virusinfectie oplopen dan óók het risico lopen om myocarditis op te lopen.
Dat is waar, maar naar verluidt zou het risico daarop groter zijn voor senioren dan voor kinderen, terwijl het risico na vaccinatie aan de andere kant gelijk blijft ongeacht de leeftijd.
Op dit moment (begin 2022) hebben medici en onderzoekers radicaal tegengestelde opvattingen waarin de ene groep experts, waaronder Geert Vandebossche en Jan Bonte fel gekant is tegen het vaccineren van kinderen omdat de kans op bijwerkingen groter is dan het mogelijke voordeel om niet ernstig ziek te worden van COVID.
Tegelijkertijd is de andere groep deskundigen even stellig in de bewering dat ook kinderen aan COVID19 overlijden en beschermd moeten worden door middel van een vaccin en de kans daarop groter zou zijn dan de kans op myocarditis.
Hoewel we persoonlijk hebben besloten om geen risico te willen lopen op mogelijke bijwerkingen zoals myocarditis of neurologische aandoeningen, vinden we dat iedereen vrij behoort te zijn om zich of zijn kinderen al dan niet te vaccineren. Alleen de tijd zal leren wie gelijk had of niet.
We kunnen u echter wel meer informatie geven over myocarditis zelf en uitleggen wat het is, zodat u misschien herkent wanneer het u of uw dierbaren overkomt, ongeacht of het na een infectie of vaccinatie gebeurt.
Myocarditis wordt beschouwd als een zeldzame ziekte, die naar schatting jaarlijks duizenden volwassenen en kinderen over de hele wereld treft.
Myocarditis is een ziekte, die een ontsteking van de hartspier veroorzaakt. Deze ontsteking vergroot en verzwakt het hart, creëert littekenweefsel en dwingt het om harder te werken om bloed en zuurstof door het lichaam te laten stromen.
Hoewel we cardiovasculaire aandoeningen vaak in verband brengen met ouderen, kan myocarditis iedereen treffen, ook pubers, kinderen en zuigelingen.
In feite treft het juist meestal gezonde, jonge, fitte mensen van 12 tot 30 jaar, waarbij mannen twee keer zo vaak als vrouwen worden getroffen. Myocarditis is zelfs de derde belangrijkste oorzaak van plotseling overlijden bij kinderen en jongvolwassenen.
Virusinfecties zijn een belangrijke oorzaak van myocarditis. De ontsteking treedt op tijdens de virusinfectie zelf, waarbij het hart belast wordt, zelfs nadat de infectie is verdwenen.
Kanker, bacteriële infecties (vooral Borrelia, die de ziekte van Lyme veroorzaakt) en andere besmettelijke ziekten kunnen ook myocarditis veroorzaken, evenals blootstelling aan gifstoffen variërend van milieuverontreinigingen zoals
zware metalen, maar ook natuurlijke gifstoffen afkomstig uit spinnen en slangen.
Daarnast loopt een kleine groep mensen met een auto-immuunaandoening kans op zogenaamde reuzencelmyocarditis.
Deze variant van myocarditiis kan heel slecht aflopen indien hier niet snel wordt ingegrepen.
Een van de grootste uitdagingen voor de diagnose en behandeling van myocarditis is het ontbreken van specifieke symptomen van myocarditis.
In veel gevallen hebben getroffenen helemaal geen klachten na het oplopen van myocarditis.
Wanneer deze wel aanwezig zijn, kunnen de symptomen lijken op wat men ervaart na een virusinfectie of wijzen op andere hartproblemen, zoals een hartaanval.
Veelvoorkomende symptomen van myocarditis zijn:
- kortademigheid, vooral na inspanning of wanneer men gaat liggen
- vermoeidheid
- hartkloppingen
- pijn of druk op de borst
- licht gevoel in het hoofd
- zwellingen in de handen, benen, enkels en voeten
- plotselinge bewusteloosheid
Als u een of meer deze symptomen herkent nadat u vermoedt een virusinfectie te hebben opgelopen of onlangs bent gevaccineerd, is het belangrijk om meteen uw huisarts te bellen.
In de meeste gevallen zijn er geen gemakkelijk herkenbare symptomen van myocarditis en komt er geen diagnose. Wanneer iemand wel symptomen ontwikkelt, wordt er meestal een van de volgende diagnostische instrumenten ingezet :
- een elektrocardiogram: de elektrische activiteit van uw hart wordt gedetecteerd door elektroden die op uw huid zijn geplakt. Deze activiteit wordt geregistreerd als golven die de elektrische krachten in de verschillende delen van het hart vertegenwoordigen.
- een röngenfoto: een röntgenfoto van uw borstkas produceert een beeld op film dat uw hart, longen en andere structuren in uw borstkas schetst. Van een röntgenfoto leert uw arts informatie zoals de grootte en vorm van uw hart.
- een echo(cardiogram): geluidsgolven met een hoge frequentie worden gebruikt om een beeld van uw hart te maken of de bloedstroom te analyseren. De geluidsgolven worden het lichaam ingestuurd vanuit een klein apparaatje. De geluidsgolven worden daarna teruggekaatst door interne structuren, keren terug naar het apparaat en produceren zo beelden van het hart en structuren eromheen.
- een MRI-hartscan: een MRI (magnetic resonance imaging) maakt beelden met behulp van een magnetisch veld en radiogolven.
- heel af en toe wordt er ook een biopsie genomen uit het hart om de diagnose te bevestigen..
Na tijdige behandeling leven veel patiënten nog heel lang zonder blijvende complicaties van myocarditis.
Voor sommigen betekent het dat ze hun hele leven lang hartmedicijnen moeten gebruiken of zelfs een harttransplantatie nodig hebben.
Over het algemeen wordt aangenomen dat myocarditis verantwoordelijk is voor ongeveer de helft van alle harttransplantaties.
Een verandering van leefstijl kan ook een goede hartfunctie ondersteunen. De adviezen die uw arts dan zal geven houden meestal het advies in om zoutarm te eten, geen overmatige hoeveelheden vocht te gebruiken, alcohol te vermijden en te stoppen met roken.
Over het algemeen wordt ook geadviseerd om niet langer topsport te bedrijven en andere zware inspanningen te vermijden gedurende de periode die door uw cardioloog wordt geadviseerd.
Gelukkig komt myocarditis niet vaak meer dan 1x voor. De kans op herhaling ligt waarschijnlijk ongeveer 10 tot 15%, zij het dat de kans wat hoger is bij reuzencelmyocarditis.
Omdat myocarditis zeldzaam is, is er weinig informatie over de oorzaken en effectieve behandelingen.
Men verondertstelt dat myocarditis niet erfelijk is. Er zijn in elk geval geen genen bekend, die mensen vatbaar maken voor myocarditis.
Officieel zijn er geen medische behandelingen bekend om myocarditis na een virusinfectie te voorkomen.
Dr. Joseph Mercola gaf echter het volgende advies aan ouders die hun kindreen hebben laten vaccineren.
Als uw kind al een of meer vaccindoses heeft gekregen en u hoopt het risico op hart- en cardiovasculaire complicaties te verminderen, zijn er een paar handelwijzen, die u kunt toepassen als er nog geen sprake is van enige nadelige bijwerking zoals myocarditis.
Mocht dat wel het geval zijn en uw kind klachten heeft, die in verband gebracht zouden kunnen worden met hartklachten, zoek dan onmiddellijk medische hulp.
- laat hun vitamine D-spiegel bepalen en zorg ervoor dat ze voldoende vitamine D innemen (of wanneer u in een (sub)tropisch gebied woont, voldoende blootstelling aan de zon krijgen) zodat hun niveau tussen 150 en 2000 nmol/l (60 ng/ml en 80 ng/ml) ligt.
- vermijd alle plantaardige olie, die uit zaden gewonnen worden evenals sauzen of saladedressings die meestal ook met plantaardige olie zijn gemaakt.
- gebruik 500 milligram NAC per dag, omdat NAC bloedstolsels helpt voorkomen en eht een voorloper is van het belangrijke antioxidant glutathion (of neem gereduceerd glutathion)
- gebruik fibrinolytische enzymen, zoals nattokinase die het fibrine verteren dat leidt tot bloedstolsels, beroertes en longemboliën. De dosis is meestal 2 tot 6 capsules, verdeeld over de dag. Let er op deze op een lege maag in te nemen (een uur vóór of twee uur na een maaltijd). Anders zullen de enzymen alleen werken als een spijsverteringsenzym in plaats van fibrine te verteren.