Legalisering cannabis: is dat wel verstandig?

Legalisering cannabis: is dat wel verstandig?

Legalisering cannabis: is dat wel verstandig?

Afgelopen Paasmaandag las ik dat Duitsland cannabis ging legaliseren. Heel even dacht ik dat het een 1-aprilgrap was. Duitsers staan er immers om bekend dat ze wetten heel streng handhaven. Al snel bleek dat dit beslist geen grap was, maar echt waar.
 
Een hele verrassing als je je realiseert dat cannabis in Nederland al heel lang semi-legaal is, maar nooit echt legaal is geworden. Het roken ervan mag dan wel legaal zijn, maar het commercieel kweken ervan nog niet! Elke verkoper heeft dus het probleem dat hij wel cannabis mag verkopen, maar niet in grote hoeveelheden kan kopen.
Denk ook niet dat het in Duitsland zo eenvoudig zal zijn: je moet zowel inwoner van Duitsland als 'lid van de cannabisclub' zijn om het te kunnen kopen.
Bovendien zijn er verschillende beperkingen over waar en wanneer je wiet mag roken.
 
Toch zijn de meeste reguliere cannabisgebruikers in Duitsland buitengewoon blij met de ontwikkeling, en kijken de Nederlandse cannabisgebruikers ook verlangend uit naar versoepelde regels. Wat de vraag oproept: moeten we marihuana wel legaal maken omdat altijd gezegd werd dat het een 'gateway'-drug is, dwz. dat het gebruik ervan zou leiden naar het misbruik van zwaardere drugs. 
 
Welnu, als cannabis een gateway-drug is, dan kunnen de nog steeds legale alcohol en tabak worden gezien als werkelijk gevaarlijke gateway-drugs!  Bovendien wordt cannabis al bijna net zo lang gebruikt als alcohol! Laat me je daarom meer vertellen over de geschiedenis van cannabis!
 
Dit blogartikel onderzoekt de recente legalisering van cannabis in Duitsland en legt verband met het historische cannabisgebruik gedurende de geschiedenis van de mensheid. Het schetst de uitgebreide geschiedenis van de plant, van de oude oorsprong tot moderne medische toepassingen. Daarnaast reflecteert het op de implicaties van de nieuwe Duitse wetten en voorspelt het een  trend richting cannabislegalisatie in Europa.
 

De geschiedenis van cannabis 

Cannabis is een van de oudste gecultiveerde gewassen van de mensheid. Het gebruik ervan onder jager-verzamelaars dateert al van 12.000 jaar geleden.
 
De Chinezen begonnen al duizenden jaren geleden zowel industriële hennep als psychoactieve marihuana te gebruiken. 
 
Geen enkel onderdeel van de cannabisplant werd weggegooid. De Chinezen gebruikten de wortel voor medicinale doeleinden en maakten van de stengels stof, papier en touw. De bladeren en THC-rijke bloemen werden gebruikt als bedwelmende middelen en als medicijnen. Cannabis was nuttig als chirurgische verdoving, maar werd ook gebruikt bij reuma en jicht.
 
Hennepzaden werden zowel als voedsel gegeten als gemalen voor olie. In het oude China werden cannabiszaden gebruikt als voedselgranen, en de individuen vulden vaak offervaten in tombes met hennep om vrienden en familie naar het hiernamaals te sturen.
 
De oude Egyptenaren gebruikten ook cannabis; historici hebben dit geleerd door het ontcijferen van historische boekrollen van rond 2000 voor Christus. In Egypte was cannabis nuttig als medische behandeling voor pijnlijke ogen en staar.
Cannabisstof (ook bekend als kief) werd ook gevonden in Ramses II, misschien wel een van de beroemdste mummies uit Oud-Egypte.
 
Rond 2000 voor Christus verscheen cannabis in Korea en tussen 2000 en 1000 voor Christus rukte het op richting India. Het werd daar zo vereerd dat er in een van de oude Vedische gedichten uit het Sanskriet naar wordt verwezen als aanduiding van een van ‘de vijf koninkrijken van kruiden, die ons bevrijden van medische kwaaltjes’.
 
Mensen gebruikten marihuana vanwege de medische voordelen in het Midden-Oosten in 700 voor Christus in de Vendidad. Een oude Perzische religieuze tekst van Zoroaster vermeldde hetzelfde in zijn boek.
 
Het waren de Scythen, een groep Euraziatische zwervers die cannabis van de Altai-bergen naar Europa brachten. De Scythen weefden kleding van marihuanavezels en baadden in de aromatische rook.
 
De Griekse wortels van cannabis vinden de bron zo precies op tijd als 200 voor Christus. Daar was het nuttig als oplossing voor oedeem, oorontsteking en ontstekingen. Rond de vijfde eeuw begon cannabis in Groot-Brittannië op te duiken.
 
In 1799 maakte de geschiedenis van marihuana een omweg naar Frankrijk, waar Napoleon het introduceerde nadat hij het uit Egypte had teruggebracht. Zijn troepen hadden hasj ontdekt nadat ze geen alcohol konden vinden omdat Egypte een moslimland was. In Egypte werd marihuana vooral gebruikt vanwege de kalmerende en pijnstillende eigenschappen.
 
De Franse troepen namen een voorraad ervan mee naar Frankrijk. Psychoactieve THC-rijke marihuana werd al snel een belangrijk marktgewas in Frankrijk.

Cannabisgebruik in Europa 

Het is duidelijk dat cannabis een cruciaal onderdeel is geweest van de meeste oude culturen. Het kan worden gebruikt als medicijn, om religieuze redenen of omdat het zo veelzijdig was dat er duurzame kleding mee kon worden gemaakt en zelfs als huidzalf kon worden gebruikt. 
 
Marihuana was in de negentiende eeuw behoorlijk mainstream. Het werd over het algemeen voor medische doeleinden gebruikt voordat het uiteindelijk te maken kreeg met weerstand. In Groot-Brittannië gebruikte zelfs koningin Victoria cannabis om menstruatiepijn te verzachten, zoals haar arts haar dat had voorgeschreven.
 
Tot de uitvinding van snelwerkende medicijnen die konden worden geïnjecteerd en de komst van aspirine, werd marihuana algemeen erkend als een geneeskrachtig kruid voor pijnverlichting.
Ten slotte verbood Groot-Brittannië in 1928 officieel marihuana als resultaat van een internationale drugsconferentie in 1928 in Genève. Daar bracht een Egyptische afgevaardigde een overtuigend argument naar voren dat cannabis gelijk staat aan opium en daarom een bedreiging vormde voor de samenleving.
 
Terwijl het recreatieve gebruik van cannabis in de jazzclubs in de jaren vijftig gedurende de flowerpower-tijd van de jaren zestig doorging, gebeurde dit onder de dekmantel van criminaliteit. Tijdens de flowerpower-jaren van de jaren zestig steeg de populariteit ook enorm, ondanks dat het illegaal bleef. 

Hennep, een aantrekkelijk commercieel gewas

In verloop van tijd werd de teelt van hennep steeds belangrijker, zowel voor huishoudelijke als industriële doeleinden. Het werd zelfs zo belangrijk dat boeren in Groot-Brittannië verplicht werden hennep te verbouwen op 25% van hun bouwland.
 
Er wordt aangenomen dat de vloot van schepen die Amerika wilden ontdekken misschien niet zou hebben gevaren als de veelzijdige hennepplant er niet was geweest, omdat deze werd gebruikt om hennepolie te produceren, terwijl de vezels werden gebruikt voor eikenhout, tuigage, zeilen en andere materialen.
 
Net als in Europa namen de kolonisten in de nieuwe kolonie de gewoonte over om hennep te verbouwen, en moesten ze dat zelfs doen, anders riskeerden ze een gevangenisstraf als ze dat niet deden!
Omdat hennep echter voornamelijk in een gematigd klimaat voor industriële doeleinden werd gekweekt en veredeld, had de plant  na verloop van tijd amper nog enige psychoactieve eigenschappen.
 
Met de opkomst van het Britse Rijk halverwege de 19e eeuw reisden echter steeds meer artsen, wetenschappers, botanici en kruidkundigen de wereld rond om medicinale cannabis te herontdekken.
 
Aan het eind van de 19e eeuw begon het gebruik van psychoactieve cannabis in Europa toe te nemen. Dankzij de geavanceerde distributie en kolonies verspreidde het cannabisgebruik zich snel van het ene land naar het andere. Niet alleen binnen Europa , maar ook naar Latijns-Amerika en daarbuiten.
 
Een aanzienlijk deel van de eerste groep mensen, die het gebruik van cannabis bepleitten, waren artsen, ontdekkingsreizigers en invloedrijke auteurs. Maar toen de cannabiscultuur zich begon te verspreiden, genoten ambachtslieden en slaven er ook vaak van.
 
Gedurende het laatste deel van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw werd het gebruik van cannabis steeds verder ingeperkt. Een groot deel van deze wetgeving was bedoeld om te voorkomen dat werknemers cannabis gebruikten.  

Het gebruik van medische marihuana en de ontdekking van cannabinoïden

William Brooke O’Shaughnessy was een jonge Ierse chirurg die in de jaren dertig van de negentiende eeuw door heel India reisde en onderzoek deed naar de therapeutische eigenschappen van talloze natuurlijke planten.
Hij merkte vrijwel onmiddellijk de therapeutische eigenschappen van marihuana op en merkte dat de inheemse bevolking al duizenden jaren cannabis gebruikte voor medicinale en recreatieve doeleinden.
 
Omdat hij de beweringen van de lokale bevolking wilde testen, begon hij te experimenteren, aanvankelijk op dieren, maar nadat hij had erkend hoe veilig cannabis was, ook op mensen. Hij ontdekte deze experimenten met betrekking tot de bereiding van Indiase hennep, hun effecten op de gezondheid en hun werkzaamheid bij tetanus en zes andere krampachtige aandoeningen.
 
Het onderzoek van O’Shaughnessy was baanbrekend en zijn impact op het moderne gebruik van CBD is enorm. Hij was succesvol in het voorkomen van spierspasmen bij een tetanuspatiënt. Hij maakte ook een einde aan koortsstuipen bij een klein kind. Hoewel hij bij andere ernstiger kwalen onvoldoende succes boekte, waren de kalmerende en pijnverlichtende effecten wel meteen zichtbaar.
 
Bij zijn terugkeer naar Londen in 1841 bracht O’Shaughnessy niet alleen zijn onderzoeksartikelen met zich mee, maar ook de cannabisplant en haar zaden. 
Samen met een farmacoloog genaamd Peter Squires werd een breed scala aan cannabistincturen gemaakt die verkrijgbaar waren bij plaatselijke drogisterijen. Zijn tincturen waren algemeen verkrijgbaar en zeer beroemd van ongeveer 1840 tot midden 1900, tot het punt waarop zelfs koningin Victoria zijn tincturen gebruikte.
Over het geheel genomen heeft O’Shaughnessy een opmerkelijke invloed gehad op de voortgang van de geschiedenis van cannabis.
 
Het duurde tot 1963 toen de directe relatie tussen THC en de euforische effecten ervan werd ontdekt. Tegenwoordig kunnen we talloze cannabinoïden isoleren en identificeren. Ook hebben we een betere kennis van hun eigenschappen en toepassingen. Zie ook ons vorige artikel over CBD.
 
Veel eerder werd CBD echter ontdekt en geïsoleerd als de eerste van meer dan honderd cannabinoïden. Het heeft zo lang geduurd voordat THC werd geïsoleerd, omdat de hoeveelheid THC in industriële hennep vrijwel verwaarloosbaar is. 
 

Halverwege de 20e eeuw begint de oorlog tegen drugs

Toen het gebruik van marihuana tussen 1950 en 1970 begon te intensiveren, begonnen bezorgde autoriteiten het gebruik van cannabis massaal te beperken. Met name de Verenigde Naties liep voorop in de strijd tegen het gebruik van marihuana.
 
Misschien heeft de misplaatste illegaliteit ervoor gezorgd dat sommige mensen meer geïnteresseerd zijn in cannabis. Maar één les die wel getrokken kan worden uit de strijd tegen cannabis is wel dat dit simpelweg niet werkte.
 
Het cannabisgebruik ontplofte vanaf de jaren zestig in Europa en de rest van de wereld. Mensen trokken zich weinig aan van de bezorgdheid van anderen over wat ze in hun vrije tijd wilden doen. 
 
Talloze Europeanen waren van mening dat de beperkingen op cannabisgebruik een ongepaste overdreven reactie van 'Vadertje Staat' was. Het verbod werkte vooral niet omdat mensen domweg genoten van de plant. 
 
In 1972 zette de Nederlandse regering een belangrijke stap door onderscheid te maken tussen gevaarlijke en minder gevaarlijke drugs. Er was sprake van tolerantie en de coffeeshops begonnen kleine hoeveelheden cannabis aan burgers (en veel toeristen) te leveren.
 
Miljoenen Europeanen genieten momenteel al op een veilige manier van cannabis. Ze accepteren de anti-cannabispropaganda van hun regeringen niet. En bovendien rapporteerden een aanzienlijk deel van de nieuwe cannabisgebruikers dat ze behalve veel plezier ook veel baat hadden bij het gebruik van cannabis bij ziekte. 

De erkenning dat cannabis medische voordelen heeft

Claims over therapeutische toepassingen van marihuana werden jarenlang niet serieus genomen. Groot-Brittannië heeft in 2018 medicinale cannabis gelegaliseerd, en zelfs toen had dat weinig om het lijf. De anti-cannabispropaganda was niet gemakkelijk ongedaan te maken.
 
Medicinale cannabis groeide echter al snel uit tot een veelbesproken onderwerp in onder meer de Verenigde Staten en werd in 1994 in Californië gelegaliseerd. Al het aangevoerde bewijs voor een medicinale werking kon dan wel terzijde worden geschoven, maar onmogelijk volledig worden genegeerd. 
 
Naarmate er steeds meer cannabisvariëteiten kwamen, die rijk zijn aan CBD, kwam er ook steeds beter onderbouwd bewijs voor medisch cannabisgebruik.
 
Nadat sommige landen, zoals Nederland, het bezit van marihuana in coffeeshops niet langer strafbaar stelden, werd Portugal in 2001 het eerste Europese land dat de straffen voor het bezit van cannabis afschafte.
 
Canada legaliseerde marihuana in 2018 voor recreatieve doeleinden, en een groeiend aantal Amerikaanse staten heeft het gebruik ervan gelegaliseerd. Er zijn nog steeds talloze strenge wetten van kracht, vooral voor de teelt en distributie van cannabis in al zijn vormen.
 
De straffen in sommige landen variëren van waarschuwingen tot boetes en in sommige gevallen zelfs gevangenisstraffen. Toch lijkt het laatste deel van het boek over de geschiedenis van marihuana er een te zijn van toenemende legalisering, waarbij de laatste pagina's nog onbekend zijn

De toekomst van cannabis in Europa

De geschiedenis leert ons dat medicinale cannabis als eerste wordt toegestaan. Toen medicinale cannabis eenmaal legaal werd, nam de angst bij politici af en konden ze met minder hysterie over recreatieve cannabisgebruik praten. Inmiddels is cannabis legaal in een aanzienlijk aantal Amerikaanse staten, Canada en in Uruguay. 
 
Naar verwachting zal binnen tien jaar ook het recreatieve cannabisgebruik in vrijwel heel Europa worden toegestaan. Mogelijk kan heel binnenkort cannabis legaal op grotere schaal geteeld worden voor zowel medische als recreatieve doeleinden. 
 

Legal high: de Duitse cannabiswet wordt van kracht

De nieuwe Duitse wet die recreatief cannabisgebruik legaliseert, is op 1 april van kracht geworden.
 
Duitsland is het derde land in de Europese Unie dat recreatief gebruik van cannabis legaliseert, na Malta in 2021 en Luxemburg in 2023.
Medische vakverenigingen, politieorganisaties en rechters hebben zo hun twijfels over de wet en stellen dat marihuana een negatief effect kan hebben op de hersenen, die zich nog tot de leeftijd van 25 jaar ontwikkelen – of dat de regels niet duidelijk genoeg zijn.
 
De wetgeving maakte deel uit van een overeenkomst van de driepartijencoalitieregering van het land. Het maakt het bezit van cannabisbezit (tot 25 gram) en thuiskweek voor volwassenen (tot drie planten) mogelijk.
 
Andere delen van de wetgeving zullen toestaan dat “cannabisverenigingen” maximaal 500 leden kunnen voorzien van een dagelijks maximum van 25 gram en een maandelijks maximum van 50 gram. Leden moeten minimaal zes maanden ingezetene van Duitsland zijn.
 
Deze verenigingen of clubs zullen echter nog niet voor de zomer volledig operationeel zijn, aangezien het deel van de wet dat de teelt in cannabisclubs reguleert op 1 juli in werking treedt.
 
Het consumeren van marihuana blijft verboden in een straal van 100 meter rond scholen, kinderopvangvoorzieningen en speeltuinen. 
 

Conclusie

Cannabis heeft in de loop van de afgelopen 10.000 jaar een aanzienlijk crucialere rol gespeeld dan de meeste mensen ooit zouden vermoeden.
Na een eeuw in het verdomhoekje te hebben gezeten, kan cannabis wederom een belangrijke rol gaan spelen als het weer overal zal worden toegestaan.