Your city
Categories
 +31 (0)6 5107 9358
0Mandje
Yvana van den Hork  •  05-07-2020

Lage dosis stralingstherapie kan COVID-19 patiënten beter maken

Lage dosis stralingstherapie kan COVID-19 patiënten beter maken

Lage dosis stralingstherapie 

Afgelopen week luisterde ik geboeid naar een Nederlandstalige podcast, waarin normaal gesproken het vrijwel alleen over politiek nieuws gaat, maar deze keer een wetenschapper aan het woord werd gelaten over stralingstherapie in lage dosering om ernstig zieke COVID-19 patiënten te kunnen behandelen. Dit wekte mijn interesse om hier meer over te willen weten.

De meesten van ons kennen tenminste één persoon in hun directe omgeving, bij wie een kwaadaardige tumor met een hoge dosis straling werd behandeld. Het is amper bekend dat lage doseringen ook therapeutisch kunnen worden ingezet en in sommige landen ook daadwerkelijk gebruikt worden om aandoeningen te behandelen waarbij ontstekingen de hoofdrol spelen, zoals bij artritis.

Vrijwel niemand gelooft dat dit kan werken. Immers, het officiële standpunt is "alle straling is schadelijk".

Bewijs van het tegendeel

En toch zijn er ruim drieduizend wetenschappelijke artikelen, die aantonen dat een lage stralingsdosis een positief effect kan hebben op een veelvoud van organismen zoals micro-organismen, planten en dieren.

In een vuistdik rapport van wel 600 pagina's rapporteerde Franse Academie van Wetenschappen over een veelvoud van groepen mensen, die per ongeluk of beroepsmatig aan straling werden bloot gesteld zonder dat ze daar nadelige gevolgen van ondervonden.
Een aantal voorbeelden:
- de frequentie waarin tumoren en kanker voorkwam bij 21.500 arbeiders, die in Mayak, een Russisch plutonium-opwerkingsfabriek werkten, nam af in plaats van toe.
- het aantal doden als gevolg van kanker bij de 8600 arbeiders, die in Tsjernobyl de rommel moesten opruimen en daarbij aan een gemiddelde straling van 5 cGray werden blootgesteld, nam met 12% af ten opzichte van de gemiddelde Russische bevolking in plaats van dat het toe nam.
- onder ruim 200 duizend radiologen en technici, die ruim 20 jaar lang in ziekenhuizen met straling werkten en daarbij aan meer dan 20 cGray werden blootgesteld, kwam niet vaker kanker voor dan bij anderen

Overtuigend is ook het bewijs uit Taiwan, waar in 1983 tienduizend inwoners van Taipei hun intrek namen in nieuwe woningen, waarin staal was gebruikt, wat achteraf met kobalt-60 vervuild bleek te zijn. De inwoners werden 20 jaar lang blootgesteld aan een stralingsniveau dat wel 10x hoger was dan het gemiddelde stralingsniveau in Taipei.
In de eerste tien jaar nam de sterfte aan kanker bij deze inwoners af van 50 naar slechts 4 gevallen per 100.000 inwoners. En dat terwijl dat van de algehele bevolking juist steeg van 82 naar 108 per 100.000 inwoners.
Daarna bleef het sterftecijfer stabiel hangen op 3 gevallen per 1000.000 inwoners, terwijl de sterfte aan kanker buiten het complex doorsteeg van 108 naar 153 per 100.000 inwoners. Deze ervaring uit Taiwan komt overeen met gelijksoortige waarnemingen in China.

Daar bleken mensen, die tientallen jaren achtereen in een gebied woonden, waar 3x zoveel natuurlijke straling aanwezig was, dan in andere gebieden, in velerlei opzicht juist gezonder te zijn dan mensen met vergelijkbare leefomstandigheden in andere gebieden zonder deze achtergrondstraling.

Nog een voorbeeld: in 1949 werden Amerikaanse vrouwen succesvol tegen steriliteit behandeld met een lage dosis straling.
Drie generaties later was nergens ook maar enig nadelig effect daarvan te bespeuren bij in totaal 351 zwangerschappen van 644 behandelde vrouwen. Integendeel zelfs: "de hoeveelheid genetische schade bij de kinderen en kleinkinderen van deze groep vrouwen is zelfs kleiner dan bij de gemiddelde bevolking."

Immuunsysteem

Straling in een lage dosis blijkt het immuunsysteem te prikkelen op een aantal manieren: wonden helen sneller, verbeterde weerstand tegen gifstoffen, infecties en tumorcellen.
Dankzij een lage stralingsdosis blijken er meer lymfocyten te worden aangemaakt. Lymfocyten hebben als taak om indringers op te zoeken en onschadelijk te maken. Deze taak wordt onderdrukt door stralingsgevoelige T-repressor cellen, die door straling het loodje leggen. Daardoor kunnen andere T-cellen hun werk weer beter uitvoeren.
Arbeiders die in kernreactoren werkten waar men per ongeluk aan straling was blootgesteld, bleken een 50% lager sterftecijfer te hebben dan mensen die qua leeftijd en leefstijl sterk op hen leken.

Dit komt waarschijnlijk omdat de concentratie aan veel belangrijke elementen van het immuunsysteem (enzymen en metabolieten) hoger wordt na blootstelling aan een lage stralingsdosis.

In de eerste 40 jaar van de vorige eeuw, was lage-dosis stralingstherapie een heel populaire behandelmethode voor een veelvoud van kwalen en ziektes. Deze therapie bleek met name uiterst nuttig te zijn bij infecties door anaerobe bacteriën.
Deze stralingstherapie werd ook aanbevolen voor de niet-invasieve behandeling van gangreen en ernstige tandvleesontstekingen.

Radon was en is daarbij een heel populaire stralingsbron. In Rusland zijn twee grote ziekenhuizen gevestigd die gespecialiseerd zijn in radonbehandelingen en waar men wetenschappelijk onderzoek heeft gedaan op duizenden patiënten. Jaarlijks gaan duizenden mensen naar radonmijnen toe om een veelvoud aan ziekten en kwalen te laten behandelen. In het Westen werden al deze verhalen volledig genegeerd.

Stralingstherapie

Er zijn talloze overzichtsartikelen waarin de lof wordt gezongen over stralingstherapie in een lage dosering bij huidaandoeningen, ooginfecties, longontsteking en gangreen.  
Ook sommige tumoren kunnen al succesvol behandeld worden met een lage stralingsdosis.
Tussen 1910 en 1950 werden honderdduizenden patiënten (exacte aantallen zijn niet bekend) met radium.

Het succesverhaal van stralingstherapie bij infecties en ontstekingsziekten kwam tot een abrupt einde in 1948. Antibiotica, het mirakelmedicijn van de Tweede Wereldoorlog, maakten het gebruik van stralingstherapie overbodig.  
Daarna stak de 'stralingsfobie' de kop op vanwege het gebruik van de kernbom in Hiroshima en Nagasaki en dat was de laatste nagel in de doodskist voor deze therapievorm.

Gebruik bij COVID-19 patiënten

De huidige pandemie waarbij COVID-19 werd veroorzaakt door het SARS-CoV-2 virus veroorzaakt aardig wat paniek, omdat het risico op overlijden groter is dan bij reguliere griep- en verkoudheidsvirussen.
Dit hogere sterftecijfer wordt veroorzaakt door de ernst van de besmetting.
Mensen, die besmet raken door het SARS-CoV-2 virus merken soms amper iets van de besmetting (asymptomatisch), velen zijn er een tijdje flink ziek van en soms wordt men zo ernstig ziek dat men ontstekingen aan de luchtwegen krijgt zoals ernstige longontsteking tot aan longfalen toe, waar men dan aan overlijdt.

Ernstig zieke COVID-19 lijders hebben last van wat men de 'cytokine storm' noemt, waarbij de ontstekingsmechanismen in het eigen lichaam op hol slaat door enorme hoeveelheden cytokines aan te maken, waardoor het zogenaamde Acute Respiratory Distress Syndrome (ARDS) optreedt, waar mensen ondanks gebruik van beademingsapparatuur en intensieve zorg aan overlijden. Als daar tenminste genoeg van is, want tijdens de piek van de pandemie is daar een tekort aan.

Ondertussen was men in Duitsland nooit opgehouden met het gebruik van een lage stralingsdosis bij patiënten met diverse kwalen, waaronder ontstekingsziektes zoals arthritis.

Vandaar ook dat het Duitse artsen waren, die deze stralingstherapie ook gingen toepassen op ernstig zieke COVID-19 patiënten, vooral ook omdat röntgenstraling ook al in de eerste helft van de 20e eeuw bij virale longontstekingen werd gebruikt.
Zoals men al gehoopt had, bleek stralingstherapie ook effectief de ontstekingen in de longen te kunnen verwijderen.

Op dit moment (juni-juli 2020) lopen er nog meer onderzoeken bij ernstige zieke COVID-19 patiënten in meerdere landen, waaronder de VS, Italië, Spanje en Iran.
De doseringen, die gebruikt worden om ontstekingen te bestrijden bij COVID-19 patiënten zijn wel 50x lager dan die voor kankertherapie wordt gebruikt, zodat er amper enig risico gelopen wordt.

Bij een kleinschalig onderzoek werd aan vijf patiënten een enkelvoudige dosering gegeven van 1,5 Gray (een stralings-eenheid), waarbij beide longen gedurende een kwartier werden bestraald.
Binnen 24 uur was bij vier van de 5 sprake van een snelle verbetering van de zuurstofstatus en waren ze ook mentaal vooruit gegaan (wakker, alert en spraakzaam) en werden 12 dagen later ook uit het ziekenhuis ontslagen. Uit bloedonderzoek en longfoto's bleek dat de straling veilig was en ook uiterst effectief, zonder enig nadelig gezondheidseffect, op huid, longen, maagdarmkanaal of urinewegen.
Straling heeft een ontstekingsremmende werking en werkt niet antiviraal. Het is juist het ontstekingsremmende effect van straling waar de COVID-19 patiënt beter van wordt, zoals in dit kleinschalige onderzoek werd aangetoond.

Immers, hierdoor komt de ontsteking tot stilstand, waardoor de patiënt gemakkelijker kan ademhalen in de navolgende weken, waardoor hun eigen immuunsysteem weer de kans krijgt om alle geïnfecteerde cellen te vernietigen.

Uit eerder onderzoek was al gebleken dat straling met een lage dosering het aantal lymfocyten positief beïnvloedt, bacteriële co-infecties onder de duim houdt, en een overmatige ontstekingsreactie moduleert, precies datgene wat COVID-19 patiënten nodig hebben.

Waarom stralingstherapie beter is dan antivirale medicijnen

Stralingstherapie waarbij een lage dosering wordt gebruikt werkt niet direct in op een bacterie of virus, maar op het immuunsysteem van de gastheer. Dat gaat niet op voor antivirale medicijnen en antibiotica. Deze werken rechtstreeks tegen de ziekteverwekkers. Zo lang deze medicijnen in staat zijn om ook het allerlaatste virusdeeltje of microbe te doden, zijn deze succesvol.
Maar als niet ook het allerlaatste virusdeeltje wordt vernietigd, treedt natuurlijke selectie in werking, waarbij de sterkste ziekteverwekker overblijft. Dat is precies de reden waarom we te kampen hebben met zoveel infecties, die niet langer met antibiotica bestreden kunnen worden.

Anders dan bij antivirale medicijnen zal röntgenstraling niet leiden tot natuurlijke selectie van sterkere en resistente SARS-CoV-2 virussen.

Wetenschappers zijn bezig om allerlei oplossingen te bedenken tegen dit coronavirus SARS-CoV-2 en het is tijd om stralingstherapie nader te onderzoeken. Het zou onethisch zijn om deze behandelmethode niet te onderzoeken omdat elke dag nog duizenden mensen sterven en er nog bij lange na geen vaccin voorhanden in.

Elk groot ziekenhuis en kankerbehandelingscentrum heeft de benodigde apparatuur om tumoren te behandelen. Er is dus geen nieuwe apparatuur nodig of speciale extra training van personeel nodig. Elk ziekenhuis had deze behandelmethode kunnen toepassen vanaf de eerste dag dat de COVID-19 pandemie de kop opstak en daarmee duizenden levens kunnen redden.

Deze oproep om terug te keren naar deze oude goedkope en effectieve therapie komt vrijwel tegelijk met de aankondiging van een commercieel bedrijf dat een vaccin ontwikkelt, hoe een enkele dosis COVID-19 vaccin waarschijnlijk €450 zal gaan kosten en we er niet eens zeker van zijn of het werkzaam is omdat het virus alweer een flink aantal mutaties heeft ondergaan.

De hoogste tijd om tot handelen over te gaan: deel HCQ en zink uit aan de eerstelijnszorg en zet stralingstherapie in bij ernstig zieke patiënten! Hoe langer we treuzelen, des te meer mensen er onnodig zullen sterven.

Meer lezen over stralingstherapie? Radiation: hormesis: the good , the bad and the ugly

Author

Yvana van den Hork
Rank: Senior redacteur
Position: Directeur
Ze heeft een master in toxicologie en biologie van de Universiteit van Wageningen.
All author posts