In ons vorige blogartikel waarschuwden we voor de plannen van de EU om de toegestane doseringen voor vitaminen en mineralen te beperken, waardoor het bijna onmogelijk, of op zijn minst zeer moeilijk, wordt om ze te gebruiken voor therapeutische behandelingen.

Een van die vitaminen is ascorbinezuur, beter bekend als vitamine C.

Het gebruik van hoge doses vitamine C kan zeer gunstig zijn en vaak levensreddend bij acute infecties. Bij acute infecties werkt vitamine C niet als een voedingsstof, maar eerder als een natuurlijk geneesmiddel met vrijwel geen bijwerkingen.

Helaas is een groot deel van de geschiedenis van vitamine C als medische behandeling de afgelopen decennia over het hoofd gezien en verwaarloosd.

Een pleidooi voor een hogere inname van vitamine C voor therapeutische behandelingen

Vitamine C is een van de veiligste medische wonderen ter wereld. Sinds de jaren 40 van de vorige eeuw is er in de medische literatuur steeds meer informatie over vitamine C gepubliceerd.

Ondanks het bewijs dat dit molecuul levensbevorderend, therapeutisch en zelfs in hoge doseringen zeer veilig is, wordt vitamine C als therapie in hoge doseringen door veel medische instanties afgeraden. De opvatting dat een mens slechts 75-90 mg ascorbaat per dag nodig heeft, is volkomen onjuist.

Artsen leren tijdens hun opleiding niet over de werkingsmechanismen en voordelen van vitamine C. Als ze dat wel zouden weten, zouden niet alleen veel andere medicijnen overbodig worden, maar zou er ook veel minder ernstige kinkhoest voorkomen.

Vitamine A en C zouden de behandeling van mazelen aanzienlijk vereenvoudigen. Als artsen regelmatig ascorbaat zouden gebruiken, zouden meningokokkencomplicaties drastisch afnemen en zouden stollingsproblemen zeldzaam zijn.

Zonder vitamine C is het immuunsysteem verlamd en niet in staat om het vermogen te herstellen om ziekteverwekkende stoffen in het lichaam af te breken. Vitamine C is ook van essentieel belang bij de bestrijding van door toxines veroorzaakte ziekten zoals kinkhoest en tetanus

Mythes over vitamine C

Mythe 1: Je lichaam bereikt verzadiging met vitamine C bij een dosis van 150 milligram (mg) per dag en doses boven de 1000 mg zijn gevaarlijk.
Mythe 2: Er is geen wetenschappelijke onderbouwing voor het gebruik van hoge doses vitamine C; zelfs als je ziek bent, kun je voldoende vitamine C uit voeding halen.
Mythe 3: Diarree door ascorbaat is gevaarlijk.
Hoewel sommige zoogdieren vitamine C zelf kunnen aanmaken, werkt het gen dat codeert voor die omzetting bij mensen niet. Daarom moeten we het via onze voeding binnenkrijgen. Door te kijken naar de vitamine C-behoefte van andere zoogdieren die geen vitamine C kunnen aanmaken, kunnen we een redelijke schatting maken van de menselijke behoefte.

Gorilla's eten bijvoorbeeld ongeveer 30 mg ascorbinezuur per kilo per dag en cavia's hebben 33 mg/kg/dag nodig.

Interessant genoeg produceert een gezonde geit 185 mg/kg/dag ascorbinezuur, maar bij stress of ziekte kan dit oplopen tot wel 1400 mg/kg/dag. Ook dit geeft een indicatie van het belang van vitamine C tijdens ziekte en een aanwijzing over de verhoogde behoefte.

Mensen daarentegen krijgen te horen dat ze slechts 75 tot 90 mg per dag nodig hebben, wat neerkomt op ongeveer 1,2 mg/kg/dag. Als we net als andere zoogdieren functioneren, is deze aanbeveling waarschijnlijk een enorme onderschatting van onze vitamine C-behoefte.

Rokers krijgen het advies om 35 mg vitamine C per dag extra in te nemen, terwijl één sigaret al 25 mg ascorbinezuur verbruikt. Als je 10 tot 20 sigaretten per dag rookt, put je duidelijk flink uit je vitamine C-reserves.

De manier waarop de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) voor vitamine C is vastgesteld, was ernstig gebrekkig. Er werd niet alleen slechts naar een zeer kleine groep gezonde individuen gekeken, maar er werden ook de verkeerde celtypen geanalyseerd. Bovendien is de ADH bedoeld ter voorkoming van scheurbuik, en dat is niet hetzelfde als het ondersteunen van een optimale gezondheid.

Canadees onderzoek toont aan dat patiënten die in het ziekenhuis zijn opgenomen, veel vaker een vitamine C-tekort hebben dan mensen die niet in het ziekenhuis zijn opgenomen.

Ascorbinezuur is niet zomaar een vitamine

Vitamine C is meer dan alleen een vitamine; het werkt ook als:

- antioxidant
- antihistaminicum
- enzymcofactor voor collageen, neurotransmitters, hormonen en carnitine

Vitamine C is ook cruciaal tijdens de zwangerschap, omdat cellen zich niet kunnen delen zonder vitamine C. Het is zo belangrijk dat de foetus de moeder zal uitputten als ze niet voldoende vitamine C heeft om zowel de foetus als de moeder te voorzien.

Een lage vitamine C-status kan ook het risico op geelzucht en hersenontsteking bij de baby verhogen, aandoeningen die beide verband houden met een hoog bilirubinegehalte.

Studies tonen echter aan dat vitamine C de risico's die gepaard gaan met een hoog bilirubinegehalte kan verminderen.

Bovendien lijken de twee met elkaar verbonden te zijn, aangezien baby's met een hoog bilirubinegehalte lagere vitamine C-waarden hebben en baby's met een laag bilirubinegehalte hogere vitamine C-waarden.

Diabetes en hart- en vaatziekten zijn twee veelvoorkomende aandoeningen die verband houden met lage vitamine C-waarden en gunstig reageren op vitamine C-supplementen.

Vitamine C is ook belangrijk voor de structuur en integriteit van het lichaam; het is nodig voor een gezond skelet, goed zicht, spieren en pezen, het vaatstelsel en meer.

Aneurysma's en atherosclerose worden in verband gebracht met een laag vitamine C-gehalte.

Vitamine C wordt ook verbruikt bij het aan elkaar hechten van collageenvezels. Voor elke "steek" van een collageenvezel wordt één molecuul vitamine C geoxideerd. Daardoor worden grote hoeveelheden vitamine C gebruikt voor de aanmaak van collageen, wat essentieel is voor de integriteit van het weefsel en gezonde, pijnvrije gewrichten.

Acute vitamine C  behoefte

Hoewel uw lichaam om alle reeds genoemde redenen een continue aanvoer van vitamine C nodig heeft, zijn er situaties waarin u veel hogere doses nodig heeft. Hieronder een korte lijst van aandoeningen waarbij suppletie met een hoge dosis vitamine C is geïndiceerd:

• infecties en ontstekingen (vitamine C is antiseptisch en antibacterieel en kan zowel inwendig als uitwendig worden gebruikt)
• sepsis en intensive care
• trauma, chirurgie en brandwonden
• endotoxineverwerking
• vasculaire integriteit
• allergieën
• kinkhoest
• bijwerkingen van vaccins

De medische literatuur ondersteunt ook het gebruik van vitamine C bij:

•  polio
• acute hepatitis
• virale encefalitis
• acute reumatische koorts
• vergiftiging door giftige paddenstoelen
• ebola en andere hemorragische ziekten
• tuberculose
• infectieuze mononucleose

Vitamine C bij sepsis

Hoge doses vitamine C zijn zeer nuttig bij de behandeling van sepsis (septicemie of septische shock, ook wel bloedvergiftiging genoemd).

Sepsis is een laatste poging van uw immuunsysteem om een ​​infectie in uw lichaam te bestrijden. Indien niet snel behandeld, kan dit leiden tot meervoudig orgaanfalen en de dood.

Naar schatting krijgen jaarlijks 1 miljoen Amerikanen sepsis en tot de helft van hen overlijdt eraan.

Volgens gegevens van twee ziekenhuiscohorten had 34,7% tot 55,9% van de Amerikaanse patiënten die tussen 2010 en 2012 in ziekenhuizen overleden, sepsis op het moment van overlijden.

Deze cijfers laten zien dat de conventionele behandeling, die doorgaans gericht is op hoge doses antibiotica, vaak niet effectief is.

Het goede nieuws is dat intraveneuze vitamine C de mortaliteit bij sepsis aanzienlijk heeft verlaagd. Het slechte nieuws is dat het aantal ziekenhuizen dat deze behandeling toepast, beperkt is.

Onderzoek dat in 2014 werd gepubliceerd, toonde het voordeel aan van intraveneus natriumascorbaat bij patiënten met ernstige sepsis.

De betreffende studie omvatte 24 patiënten met ernstige sepsis, die willekeurig werden toegewezen aan een van de volgende groepen: een groep die gedurende vier dagen elke zes uur een intraveneuze infusie met een lage dosis vitamine C (50 mg/kg/24 uur) kreeg, een groep die een infusie met een hoge dosis vitamine C (200 mg/kg/24 uur) kreeg, of een placebogroep.
Zoals gerapporteerd door de auteurs:

"De gemiddelde plasmaconcentratie van ascorbinezuur bij aanvang van de studie voor het gehele cohort was 17,9 ± 2,4 μM (normaal bereik 50-70 μM).
Toediening van ascorbinezuur leidde tot een snelle en significante verhoging van de plasmaconcentratie van ascorbinezuur.
Er werden geen nadelige bijwerkingen waargenomen bij patiënten die ascorbinezuur toegediend kregen.
Patiënten die ascorbinezuur kregen, vertoonden een snelle daling van de SOFA-score (Sequential Organ Failure Assessment), terwijl patiënten in de placebogroep geen dergelijke daling vertoonden.
Ascorbinezuur verlaagde de pro-inflammatoire biomarkers C-reactief proteïne en procalcitonine significant. In tegenstelling tot patiënten in de placebogroep vertoonde de trombomodulinespiegel bij patiënten die ascorbinezuur kregen geen significante stijging, wat wijst op een vermindering van de vasculaire endotheelschade."

Het Marik-sepsisprotocol

In 2017 (3 jaar later) publiceerde Dr. Paul Marik (die later tijdens de COVID-pandemie bekendheid verwierf als lid van de FLCCC, een afkorting van Front Line COVID-19 Critical Care Alliance), hoofd van de afdeling longziekten en intensive care van een ziekenhuis in Virginia, een kleine retrospectieve klinische studie met voor- en na-metingen.
Deze studie toonde aan dat het toedienen van een goedkope vitamine C-cocktail gedurende twee dagen aan sepsispatiënten de mortaliteit verlaagde van 40% naar 8,5%.

Mariks behandeling omvat de toevoeging van thiamine (vitamine B1) en het steroïde hydrocortison, wat de effectiviteit van de behandeling lijkt te verhogen in vergelijking met vitamine C alleen. Het precieze protocol dat hij gebruikte was 200 mg thiamine elke 12 uur, 1500 mg ascorbinezuur elke zes uur en 50 mg hydrocortison elke zes uur.

Het ziekenhuis waar Marik werkte heeft het protocol inmiddels als standaardbehandeling voor sepsis ingevoerd, en andere ziekenhuizen beginnen dit voorbeeld te volgen. Helaas aarzelen veel ziekenhuizen nog steeds en wachten ze op de resultaten van meer klinische onderzoeken.

Dit ondanks het feit dat de behandeling op zichzelf onschadelijk is, wat betekent dat de patiënt er niet slechter van wordt dan hij of zij al is.

De reacties op de behandeling zijn wisselend: sommige leiders op de intensive care omarmen het, terwijl anderen het helemaal niet gebruiken. Dit betekent dat de mogelijkheid om deze potentieel levensreddende behandeling te ontvangen, afhangt van het ziekenhuis waar u terechtkomt.

Als uw arts weigert intraveneuze vitamine C te gebruiken bij sepsis

Als uw arts Mariks protocol niet direct wil overwegen, overtuig hem of haar dan om de onderzoeken te bekijken die te vinden zijn op PubMed.
Deze artikelen zijn volledig gratis te downloaden. Gebruik de informatie om uw medisch team te overtuigen deze eenvoudige, levensreddende strategieën toe te passen. Als ze weigeren is het ten zeerste aan te raden om zelf de touwtjes in handen te nemen en een andere arts en/of een ander ziekenhuis te zoeken die dat wel wil.

Alle wonden moeten met vitamine C worden behandeld

Een andere waardevolle toepassing van vitamine C is de behandeling van tetanus. Omdat elke snijwond deze ernstige bacteriële infectie kan ontwikkelen, is het verstandig om vitamine C te gebruiken zodra u een snijwond heeft.

In een onderzoek kregen kinderen en volwassenen met tetanus bijvoorbeeld ofwel 1000 mg vitamine C per dag, ofwel niets.

In de vitamine C-groep herstelden alle kinderen en overleed er geen, terwijl in de controlegroep 74,2% van de kinderen overleed.

Onder de volwassenen overleed 37% in de vitamine C-groep, terwijl in de controlegroep bijna twee keer zoveel volwasssenen (67,8%) overleden.

De hogere mortaliteit onder volwassenen die vitamine C kregen, was waarschijnlijk te wijten aan het feit dat iedereen 1000 mg kreeg, ongeacht het lichaamsgewicht.

Als de dosering mg per kilo lichaamsgewicht was geweest, zouden de volwassenen veel hogere doses hebben gekregen, wat de mortaliteit waarschijnlijk veel lager had gemaakt, zo niet volledig had geëlimineerd, zoals bij kinderen het geval was.

U dient zich ervan bewust te zijn dat een tetanusvaccinatie het risico op tetanus niet volledig wegneemt. Daarom wordt, naast het zorgvuldig reinigen van snijwonden en andere wonden, sterk aangeraden om vitamine C op de wond zelf aan te brengen en dit direct in te nemen.

Voedingsmiddelen, die rijk aan vitamine C zijn en aanbevelingen voor supplementen

Een breed scala aan voedingsmiddelen bevat veel vitamine C, waaronder rode paprika, peterselie, broccoli, kiwi, aardbeien, tomaten en alle citrusvruchten. U kunt aanzienlijke hoeveelheden vitamine C binnenkrijgen via uw voeding als u deze voedingsmiddelen dagelijks eet.

U kunt de effecten van deze voedingsmiddelen verder versterken door ze te combineren met voedingsmiddelen die rijk zijn aan flavonoïden, omdat deze synergetisch samenwerken. Voorbeelden hiervan zijn uien, bosbessen, groene thee, bananen, pure chocolade, duindoorn en ginkgo biloba.

Geen enkele hoeveelheid voedsel, behalve acerola, zal u echter de benodigde hoeveelheid vitamine C leveren wanneer u ziek bent. Hoewel u theoretisch gezien sap van vitamine C-rijke voedingsmiddelen zou kunnen maken, zou u dan te maken krijgen met een hoger suikergehalte, dat concurreert met vitamine C in de cellen.

Daarom is het, wanneer u ziek bent, het beste om een ​​supplement te gebruiken.

Een veelgestelde vraag is of je gewoon natuurlijke, onbewerkte vitamine C kunt gebruiken, zoals camu camu, rozenbottels of acerola.

Als je gezond bent of slechts een milde aandoening hebt, kun je dit soort onbewerkte voedingsmiddelen en supplementen zeker gebruiken, en ze zijn misschien zelfs te verkiezen. Maar als je bijvoorbeeld kinkhoest wilt behandelen, kun je het beste synthetische vitamine C gebruiken.
Twee soorten worden sterk aanbevolen: natriumascorbaat en liposomale vitamine C..

Basisadviezen voor acuut gebruik

Wat de dosering betreft, begin met het vaststellen van uw darmtolerantie. Doe dit door elke twee uur 1 tot 2 gram (1000 - 2000 mg) natriumascorbaat in te nemen.

Zodra uw maag begint te rommelen of diarree optreedt, noteer dan de totale hoeveelheid mg die u heeft ingenomen – dit is uw darmtolerantie – en verlaag de dosis naar 50% tot 90% van die dosis.

U kunt echter ook liposomale vitamine C gebruiken, wat veel minder darmproblemen veroorzaakt. U kunt dan veel hogere doses van 2 tot 4 gram per uur innemen totdat u zich beter voelt, zonder de gevreesde bijwerkingen.

De meeste mensen knappen binnen een dag of twee op, vooral als ze vroeg in de ziekte worden behandeld. Bewaar liposomale vitamine C in uw EHBO-doos voor acute virale infecties.

Idealiter leidt u een gezonde levensstijl met voldoende slaap, weinig stress en weinig tot geen suiker of bewerkte voedingsmiddelen, maar dit is niet altijd mogelijk en als we hiervan afwijken, kunnen we ziek worden.

Neem liposomale vitamine C echter niet dagelijks in, aangezien de dosis onnodig is en bij dagelijks gebruik mogelijk problemen kan veroorzaken.

Bovendien is er wel degelijk een verband tussen vitamine C en nierstenen, omdat vitamine C wordt omgezet in oxalaat en de uitscheiding van oxalaat via de urine kan verhogen, waardoor het risico op calciumoxalaatstenen toeneemt. Maar zelfs als u geen nierstenen krijgt, is een teveel aan oxalaten niet goed voor u..

Recente ontwikkelingen : Vitamine C, ontsteking en oxidatieve stress

TDe antivirale werking van vitamine C werd tijdens de SARS-CoV-2-pandemie succesvol gecombineerd met quercetine en opgenomen in het eerste MATH+-protocol dat in april 2020 werd gepubliceerd. In de eerste maanden van COVID-19 adviseerde de FLCCC Alliance een combinatie van vitamine C, quercetine, zink, melatonine en vitamine D3 als profylaxe.

Het huidige preventieprotocol voor COVID, griep en RSV (respiratoir syncytiaal virus) omvat antimicrobieel mondwater, vitamine D, vitamine C, zink en melatonine.

In juni 2020 publiceerde Marik (hierboven genoemd in de paragraaf over sepsis) het artikel "Quercetine en vitamine C: een experimentele, synergetische therapie voor de preventie en behandeling van SARS-CoV-2-gerelateerde ziekte (COVID-19)" in het tijdschrift Frontiers in Immunology, waarin hij opmerkte:

"Ascorbinezuur speelt een rol in de stressrespons en heeft veelbelovende resultaten laten zien bij toediening aan ernstig zieke patiënten. Quercetine is een bekende flavonoïde waarvan de antivirale eigenschappen in talrijke studies zijn onderzocht.

Er zijn aanwijzingen dat gelijktijdige toediening van vitamine C en quercetine een synergetische antivirale werking heeft, vanwege overlappende antivirale en immunomodulerende eigenschappen en het vermogen van ascorbaat om quercetine te recyclen, waardoor de werkzaamheid ervan toeneemt. Veilige, goedkope interventies met een solide biologische onderbouwing zouden prioriteit moeten krijgen voor experimenteel gebruik in de huidige context van een wereldwijde gezondheidspandemie."

Echter, zoals velen hebben opgemerkt tijdens de COVID-pandemie, is het gebruik van "veilige, goedkope interventies met een solide biologische onderbouwing" niet als prioriteit gesteld, maar juist in een kwaad daglicht gesteld. Een groot deel van de voordelen van vitamine C is te danken aan de manier waarop het ontstekingen en oxidatieve stress helpt te verminderen.

Dit werd aangetoond in een onderzoek uit 2022, waarin werd onderzocht hoe vitamine C mensen met cystische fibrose zou kunnen helpen. De gegevens toonden aan dat suppletie met vitamine C bij mensen met een gevorderde ontstekingsziekte de vitamine E-spiegel in het bloed kon verhogen en de ontstekingsreactie kon verminderen.

Vitamine C speelt ook een belangrijke rol in de holistische behandeling van kanker. Ook op dit gebied heeft de westerse geneeskunde geprobeerd informatie te onderdrukken, omdat vitamine C goedkoop is en niet gepatenteerd kan worden.

De geschiedenis van vitamine C is rijk aan voorbeelden van volksgezondheidsdeskundigen die de voordelen van vitamine C als preventief beschouwen, maar tegelijkertijd oplossingen van de farmaceutische industrie blijven promoten bij infecties of ziekten. Een van hen is Dr. Anthony Fauci, die in een interview vóór de coronapandemie in 2016 de vraag kreeg:

"Hoe voorkom je dat je ziek wordt als je de hele dag in de buurt bent van zieke mensen?"

Fauci antwoordde: "Ik neem vitamine C. Het kan de afweer van je lichaam tegen microben versterken. Ik neem 1000 milligram per dag. Veel mensen krijgen ook niet genoeg vitamine D binnen, wat van invloed is op veel lichaamsfuncties, dus dat zou ook nuttig zijn."

Samenvatting

Hoge doses vitamine C (ascorbinezuur) kunnen, naast hun basisfunctie als voedingsstof, dienen als een veilige, vrijwel bijwerkingenvrije natuurlijke behandeling voor acute infecties en andere aandoeningen.

Bewijs van tientallen jaren toont voordelen aan die de reguliere geneeskunde grotendeels over het hoofd heeft gezien, waarbij de gangbare aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) van 75-90 mg/dag veel te laag is.

Vergelijkingen met andere zoogdieren (bijv. gorilla's, geiten) suggereren dat mensen aanzienlijk meer nodig hebben, vooral bij stress of ziekte; de ​​ADH voorkomt voornamelijk scheurbuik in plaats van optimale gezondheid of herstel te ondersteunen. Vitamine C functioneert als antioxidant, antihistaminicum en cofactor voor collageen, neurotransmitters en meer.

Het ondersteunt de immuniteit, weefselintegriteit, zwangerschap, gewrichtsgezondheid en kan mogelijk helpen bij aandoeningen die verband houden met lage vitamine C-spiegels, zoals diabetes, hartaandoeningen en aneurysma's.

Hoge doses worden aanbevolen bij infecties, ontstekingen, sepsis, trauma, brandwonden, allergieën, kinkhoest, tetanus en diverse virale of door toxinen veroorzaakte ziekten.

Intraveneuze vitamine C, met name in het Marik-sepsisprotocol (in combinatie met thiamine en hydrocortison), heeft de mortaliteit aanzienlijk verlaagd.

Oraal natriumascorbaat of liposomale vormen maken hoge doseringen mogelijk, afhankelijk van de tolerantie van de darmen, bij acute ziekte.

Voedingsbronnen voorzien in de dagelijkse behoefte, maar supplementen zijn therapeutisch noodzakelijk.

De synergie met quercetine en de rol ervan bij het verminderen van ontstekingen ondersteunen de waarde ervan verder, ook in recente protocollen voor luchtwegaandoeningen.

PS: kort geleden is een nieuwe aflevering toegevoegd aan het bekende kanaal van John Campbell over moderne kankerbehandeling met een lage dosering naltrexon in combinatie met intraveneuze hoge doseringen vitamine C.