De WHO en haar pandemieverdrag: hoe zal dit onze vrijheid beïnvloeden?

Op 4 mei 2024 herdenken we in Nederland de dappere mannen en vrouwen die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn gesneuveld terwijl ze voor ons land vochten.
Eén dag later vieren we in Nederland op 5 mei de bevrijding van het juk van het naziregime onder leiding van Adolf Hitler.

In de de meeste Europese landen konden mensen hun leven weer in vrijheid opbouwen. Vrijheid van dwang en de vrijheid om geluk en voorspoed na te streven. Voor het grootste deel waren we min of meer bevrijd van dwang, althans, dat was zo in West-Europa. In het voormalige Oostblok was men niet zo vrij vanwege de bezetting door de Sovjet-Unie. Vanaf de Tweede Wereldoorlog was decennialang sprake van een patstelling, waarbij beide partijen elkaar net niet aanvielen, maar hooguit 'speldeprikjes' uitdeelden, waardoor deze periode ook bekend staat als de 'Koude Oorlog'.

Vanaf 5 mei 1945 zou het nieuwe Europa gevormd worden door grondleggers als Schuman, Adenauer (al was hij tot voor kort nog een toegewijd nazi-officier) en Alcide de Gasperi, die min of meer de klassieke liberale tradities volgden vermengd met sociaal-democratische elementen, wat de voorbode was van de zogenaamde 'welvaartsstaat' in wat men het “Vrije Westen” noemde.
Een andere Engelstalige term die daarvoor gebezigd werd, was de 'Liberal Rules Based Order', een term die na de val van de Sovjet-Unie veranderde in 'The New World Order'.

De nieuwe visie voor (West-) Europa omvatte het idee van soevereine Europese staten met particuliere eigendomsrechten en een vrije markteconomie in een Europa met open grenzen, waardoor de vrije uitwisseling van goederen, diensten en ideeën mogelijk zou worden.
Deze visie bleef gedurende het grootste deel van de volgende vijf decennia bestaan, maar veranderde drastisch na 11 september 2001.
Vanaf die dag veranderde de manier waarop we bestuurd zouden worden aanzienlijk. Die liberale visie zou niet langer de overhand hebben, maar regeringen zouden ernstige beperkingen gaan opleggen aan onze vrijheden, terwijl ze tegelijkertijd slechts lippendienst bewijzen aan die vrijheden.

Vier jaar geleden heeft de WHO (Wereldgezondheidsorganisatie) de uitbraak van COVID19 bestempeld als een levensbedreigende pandemie, resulterend in drastische overheidsmaatregelen in de gehele wereld om in slechts twee weken ‘de curve af te vlakken’ door het opleggen van een tijdelijke lockdown, wat werd gedaan door het sluiten van luchthavens, scholen, sportscholen en bijna alle detailhandelszaken, uitgezonderd de meest essentiële bedrijven zoals supermarkten. Mensen mochten zelfs geen zieke en stervende familieleden bezoeken. Voor de meeste mensen voelde het leven opeens alsof ze opgesloten waren in een gevangenis.
Achteraf gezien bleek dat deze draconische maatregelen niet zo noodzakelijk waren en evenmin zo effectief als werd beweerd.

Wat uw mening ook is over die vier jaar, het zal inmiddels wel duidelijk zijn dat de relatie tussen overheid en burgers veranderd is. Vóór COVID geloofden de meesten van ons dat de regering in ons beste belang handelde. Na COVID is het grootste deel van dat blinde vertrouwen beschadigd.

We zijn op een moment in de geschiedenis aangekomen waarop regeringen zich niet langer houden aan de wensen en behoeften van hun burgers, maar eerder luisteren naar welwillende miljardairs die de WHO en vele andere NGO’s financieren.

Beetje bij beetje neemt de WHO de rol van nationale regeringen over bij het maken van gezondheidsbeleid in geval van een pandemie. Tegelijkertijd werd de eis geschrapt dat een ziekte een hoog sterftecijfer moet hebben om van pandemie te kunnen spreken. Voortaan kunnen zelfs milde ziekten tot pandemie worden verklaard. Bovendien kan zelfs klimaatverandering worden gezien als een bedreiging voor de gezondheid en daarom tot pandemie worden bestempeld. Dit geheel nieuwe gezichtspunt is wat de WHO zelf de ‘One Health’-aanpak noemt.

Wat kunnen we verwachten?

Onder het Nieuwe Pandemische Verdrag, dat later dit jaar zou moeten worden geratificeerd, hoopt de WHO meer macht en juridische mogelijkheden te krijgen om in te grijpen in onze gezondheidszorgsystemen en de nationale parlementen te omzeilen, aangezien parlementen hun macht zullen verliezen om gezondheidswetten te maken, die op de eigen bevolking zijn toegesneden.
Mocht het pandemieverdrag niet worden geratificeerd, dan is de WHO van plan wijzigingen aan te brengen in de bestaande International Health Regulations (IHR), waarmee elke individuele lidstaat in het verleden al heeft ingestemd.
Ongeacht of het om het Pandemieverdrag of de gewijzigde IHR gaat, het resultaat zal meer macht betekenen voor de WHO en minder voor de democratisch gekozen parlementen, aangezien de WHO zal veranderen van een adviesorgaan in een regelgevend orgaan. Kortom, een groot verlies aan vrijheid voor ons allemaal.

Effecten van het nieuwe pandemieverdrag

In de praktijk zal dit de manier waarop zorg wordt verleend veranderen en uw keuzes beperken. U heeft minder macht om zelf uw arts te kiezen, medische behandelingen zoals een vaccinatie te ondergaan of er juist vanaf te zien.
Er is meer. De WHO wil voor u beslissen welke zelfzorggeneesmiddelen verkrijgbaar zullen zijn bij uw drogisterij, apotheek, natuurvoedings(web)winkel of plaatselijke sportschool. Dit zal resulteren in veel minder beschikbare voedingssupplementen, zoals we al ervaren hebben door het recente optreden tegen ashwagandha, melatonine, DHEA en NMN of het gebruik van effectieve doseringen zoals bij vitamine D, K en B6.
U moet onthouden dat vrijheid niet hetzelfde is als hedonisme. Met vrijheid komt verantwoordelijkheid, een verantwoordelijkheid om voor uw eigen gezondheid en welzijn te zorgen.
Hoewel de WHO ooit met de juiste bedoelingen is opgericht, wordt de huidige WHO niet geleid door artsen of wetenschappers met een moreel kompas, maar door mensen die financiële prikkels hebben om de farmaceutische industrie en alle anderen die financieel profiteren van deze nieuw opgelegde maatregelen te helpen. Regelgeving, die opgesteld is door de WHO en haar echte donoren, de farmaceutische lobby en Big Finance.

Voor wie meer wil weten over de gevaren van het nieuwe pandemieverdrag verwijzen we naar https://doortofreedom.org/

Of in het Nederlands: https://stopwho.nl/who/pandemic-treaty/

Remember I wrote about the idea how sovereign states would defend private property rights, a free market economy etcetera? We mostly think of property rights in terms of material possessions, but it also encompasses the right to say NO to unwanted or non-essential (medical) treatments.

Aan het begin van dit artikel schreef ik nog over het idee hoe soevereine staten particuliere eigendomsrechten en een vrije markteconomie zouden verdedigen? Bij eigendomsrechten denken we vooral aan materiële bezittingen, maar het omvat ook het recht om NEE te zeggen tegen ongewenste of niet-essentiële (medische) behandelingen.

Zonder privé-eigendomsrechten is er simpelweg GEEN vrijheid. Ik hoop dat u uw recht zult uitoefenen om niet gedwongen te worden iets te doen wat u niet wilt of nodig hebt. Daarom dringen wij er bij u op aan om naar uw vertegenwoordiger in het parlement te schrijven en uw huisarts te informeren dat u tegen deze top-downbenadering van de gezondheidszorg bent.

Andere links

Pandemic Treaty op de website van de WHO : https://apps.who.int/gb/inb/pdf_files/inb9/A_inb9_3-en.pdf
International Health Regulations – WHO: https://www.who.int/health-topics/international-health-regulations#tab=tab_3
One Health – WHO: https://www.who.int/health-topics/one-health#tab=tab_1